Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

11 Ιουλίου 1942


Το Σάββατο 11 Ιουλίου του 1942, με διαταγή των κατοχικών αρχών, μαζεύονται, για πρώτη φορά, στην Πλατεία Ελευθερίας στη Θεσσαλονίκη, οι άρρενες Εβραίοι από 18 έως 54 ετών. Στην πλατεία συγκεντρώθηκαν 9.000 άτομα. Σύμφωνα με τη διαταγή, σκοπό της συγκέντρωσης, ήταν η καταγραφή όσων θα μπορούσαν να καταγούν σε τάγματα εργασίας. Καταγράφηκαν 4.000 οι οποίοι και οδηγήθηκαν σε τάγμα εργασίας για την κατασκευή του δρόμου που συνέδεε την Θεσσαλονίκη με την Κατερίνη και τη Λάρισσα, σε μια περιοχή όπου η ελονοσία θέριζε. Οι συγκεντρωμένοι, κρατήθηκαν επί ώρες όρθιοι κάτω από το λιοπύρι, χωρίς να έχουν το δικαίωμα να πιουν νερό ή να καλύψουν το κεφάλι τους ενώ κάποιοι υποχρεώθηκαν να κάνουν και ασκήσεις. Γνωρίζοντας ό,τι επακολούθησε το γεγονός ίσως να μην μας κάνει τόσο μεγάλη εντύπωση. Ήταν όμως και το "καμπανάκι" που προανήγγειλε όσα θα επακολουθούσαν.
Οι συγγενείς των θυμάτων αλλά και η εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης, προφανώς και δεν ξεχνούν ποτέ την ημερομηνία αυτή. Πιστεύω όμως πως φέτος έχουμε ένα ιδιαίτερο λόγο να τη θυμηθούμε όλοι και να στοχαστούμε πάνω στο γεγονός ότι επεισόδια που μας φαίνονται ασήμαντα, μπορεί να είναι προάγγελοι τεράστιων θηριωδιών.

Πριν από λιγες εβδομάδες βεβηλώθηκε το μνημείο του Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη. Οι δράστες, δεν έβαψαν απλώς το μνημείο με ναζιστικά σύμβολα αλλά κατεστραψαν την επιγραφή που αναφέρει τον αριθμό των θυμάτων. Δεν ήταν κάποιοι έξαλλοι χούλιγκανς αλλά άνθρωποι που θέλουν να ξεχαστεί η τραγωδία που έπληξε την πολη της Θεσσαλονίκης κατά τον Β'Παγκόσμιο Πόλεμο.
"Τα θύματα στο μνημείο της Θεσσαλονίκης δεν είναι ένας αριθμός. Αλλωστε ο αριθμός δεν χωράει στο νου του ανθρώπου. Ενας νεκρός είναι μια οδυνηρή τραγωδία, τρεις νεκροί τρεις τραγωδίες. Χιλιάδες ή εκατομμύρια είναι πια στατιστική. Ξεπερνάει το συναίσθημα και το μυαλό. Τα θύματα στο μνημείο δεν είναι αριθμός, είναι ολόκληρος ο εβραϊκός πληθυσμός της Θεσσαλονίκης, ολόκληρος. Οι βέβηλοι δράστες καταδιώκουν φαντάσματα νεκρών για να λησμονηθεί «ο αριθμός», δηλαδή για να ξεχάσουμε τι είναι ο ναζισμός, και τότε ένα άλλο ολοκαύτωμα, ποιος ξέρει τίνων, θα είναι ίσως δυνατό να ξαναγίνει".

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΕΔΩ:
http://commons.wikimedia.org/wiki/Category:The_Holocaust_in_Thessaloniki

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου