Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή, 16 Μαρτίου 2014

"ΛΑΘΡΑ;""ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ... Η ΠΟΛΙΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ!"



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το πρόσφατο πολύ σοβαρό περιστατικό του τραυματισμού τριών Σύρων προσφύγων πολέμου από πυρά του Λιμενικού στα ανοιχτά των Οινουσσών στις 06.03.2014 αντιμετωπίστηκε από το σύνολο σχεδόν των τοπικών (και εθνικών) ΜΜΕ ως μία ακόμη αναγκαία "επιχείρηση ρουτίνας" για την απώθηση “παράνομων μεταναστών” εκ μέρους των αρχών του νησιού. Και τούτο στοιχειοθετείται από το γεγονός ότι το σύνολο, σχεδόν, των ΜΜΕ που κατέγραψε την είδηση στις πρώτες δύο μέρες που ακολούθησαν αρκέστηκε στην αναπαραγωγή της εκδοχής που παρουσίασε το Λιμενικό Σώμα στο ανακοινωθέν του για το συμβάν. Έκτοτε, το ζήτημα "πέρασε στα ψιλά" και ήδη κοντεύει να ξεχαστεί. Υπενθυμίζουμε ότι το Λιμενικό Σώμα ισχυρίστηκε: α) ότι το σκάφος του διακινητή προσπάθησε επανειλημμένως να το...διεμβολίσει και δεν σταματούσε με τίποτα , και β) ότι, εντέλει, ακινητοποιήθηκε, όταν “άνδρες του Λιμενικού Σώματος κατόρθωσαν να επιβιβαστούν επάνω στο ταχύπλοο.”
Αφού επισημάνουμε ότι είναι παντελώς αστήρικτη και η εκδοχή που προσπάθησε να προβάλει το Λιμενικό Σώμα Χίου (ότι το σκάφος των λιμενικών δέχτηκε πρώτο...πυροβολισμούς από το ταχύπλοο - εκδοχή που δεν υποστηρίχτηκε ούτε καν από το Αρχηγείο της Αθήνας) παραθέτουμε καταρχάς τρία αμείλικτα ερωτήματα που κατέγραψε και ο ιστότοπος "Pireas2Day. gr" - αξιοπρόσεκτη εξαίρεση στον σχολιασμό της είδησης και πηγή ενημέρωσης υπεράνω πάσης υποψίας - υποθέτουμε - για να της αποδοθεί η μομφή του "αριστερισμού παλαιάς κοπής.":
  1. Ποιοι «κανόνες εμπλοκής» επιβάλλουν την χρήση όπλων χωρίς να χρησιμοποιεί όπλο- εν προκειμένω- ο διακινητής; Πότε θεσπίστηκαν αυτοί οι «κανόνες εμπλοκής» και από πότε νοείται «εμπλοκή» με άοπλους;
  2. Τι θα πει “έγιναν συνεχείς προσπάθειες εμβολισμού του σκάφους του Λιμενικού”;  Πώς ένα πολυεστερικό σκάφος μπορεί να εμβολίσει ένα πλωτό περιπολικό του ΛΣ;
  3. Πώς ανέβηκαν τα στελέχη του ΛΣ στο σκάφος για να το ακινητοποιήσουν, αφού φέρεται να μην σταματούσε με τίποτα;
Στα εύλογα αυτά ερωτήματα ερχόμαστε να προσθέσουμε και τις εξής δικές μας επισημάνσεις: Η εμμονή εκ μέρους των Αρχών στην τακτική αυτή της ...“ασφαλούς αποτροπής” αποβαίνει ιδιαίτερα επικίνδυνη – πέρα από την επικοινωνιακή της φαιδρότητα. Η φαιδρότητα, καταρχάς, έγκειται στο ότι η τακτική αυτή ούτε ΑΠΟΤΡΕΠΕΙ τίποτα (όπως αποδεικνύει η συνεχής επανάληψη των προσπαθειών των προσφύγων να διαφύγουν απ' τη χώρα τους για να σωθούν – αυτονόητο πολλώ μάλλον για μία περίπτωση όπως αυτή της Συρίας) ούτε την ΑΣΦΑΛΕΙΑ διαφυλάσσει για οποιοδήποτε από τα εμπλεκόμενα μέρη – επομένως η βάφτιση αυτού του είδους των επιχειρήσεων με το συγκεκριμένο όνομα είναι ιλαρός ευφημισμός, αντίστοιχος της ονομασίας “Ξένιος Δίας” για την...εμβριθή μεταναστευτική πολιτική που έχει εκπονηθεί από τον “όντως φιλόξενο” κ. Δένδια.
Όσο για την επικινδυνότητα, δεν χρειάζεται να έχει ολοκληρώσει κάποιος Διδακτορικό Φιλοσοφίας... Πέρα από την πρόσφατη τραγωδία στο Φαρμακονήσι (αιματηρό αποκορύφωμα για σειρά δεκάδων παρόμοιων επιχειρήσεων εκ μέρους των Αρχών, που πολύ συχνά αποσιωπώνται) διευκρινίζεται ότι οι τρεις τραυματίες του περιστατικού των Οινουσσών νοσηλεύονταν επί οκτώ ημέρες στο Νοσοκομείο Χίου, με “δώρο υποδοχής” από μία σφαίρα στον γλουτό (η μία γυναίκα κι ο ένας άνδρας) κι ένα τραύμα στον ώμο (ο άλλος άνδρας). Μόνο από καθαρή σύμπτωση δεν είχαμε, επομένως, ξανά θανάτους και σ' αυτή την περίπτωση. Το Λιμενικό Σώμα είχε σπεύσει εξαρχής να χαρακτηρίσει τους
τραυματισμούς “επιπόλαιους”!
Επισημαίνεται για πολλοστή φορά ότι οι άνθρωποι που διακινδυνεύουν με τέτοιον τρόπο και υπό καθεστώς απόγνωσης το πέρασμά τους στην ευρωπαϊκή ήπειρο μέσω της χώρας μας είναι θύματα ενός ιδιαίτερα άγριου εμφύλιου πολέμου στην Συρία, που θέτει σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή τους. Θύματα πολέμου στην ίδια την πατρίδα τους, υποψήφια θύματα όμως ενός ακήρυχτου πολέμου και στις ελληνικές ακτογραμμές, όπου μάταια περιμένουν ότι θα τύχουν ενός στοιχειώδους ασύλου από μια χώρα και μια ήπειρο που συνεχίζουν να ομνύουν θεωρητικά στις περιβόητες ανθρωπιστικές αρχές του Δυτικού πολιτισμού.
Ενθαρρυντική, τέλος, για την συνέχιση της παραπάνω ολέθριας πολιτικής είναι, το δίχως άλλο, και η σχεδόν πλήρης παθητικότητα της κοινής γνώμης του νησιού στην αντιμετώπιση του περιστατικού. Η χιώτικη κοινωνία μάλλον περιμένει πρώτα την μετατροπή και επισήμως του νησιού σε δεύτερο Φαρμακονήσι. Χωρίς την ύπαρξη νεκρών, οι συνειδήσεις δεν δείχνουν να αφυπνίζονται ούτε στο ελάχιστο. Θα περιμένουμε για άλλη μια φορά να συμβεί πρώτα κάτι ακόμη χειρότερο, για να “θρηνήσουμε γεμάτοι ανθρωπισμό” εκ των υστέρων;
"ΛΑΘΡΑ;"                                
Επιτροπή αλληλεγγύης στους πρόσφυγες Χίου

Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014

XIAKΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ.

Τραυματισμοί προσφύγων από σφαίρες στις Οινούσσες: Αλήθειες και ερωτήματα

skafos_limenikoy_5
Μια αδιέξοδη πολιτική, μια απάνθρωπη αντίληψη και ένα ανθρώπινο δράμα συναντήθηκαν με τον χειρότερο τρόπο την Πέμπτη στις Οινούσσες. Οι τραυματισμοί κατατρεγμένων ανθρώπων από σφαίρες λιμενικών, οι οποίοι με τη σειρά τους διατάζονται να υψώσουν φράγμα σε μια απελπισία που δεν γνωρίζει φράχτες, αποτελούν μια ακόμα θλιβερή υπενθύμιση πως η μετανάστευση και η προσφυγιά δεν είναι «πρόβλημα» προς «αντιμετώπιση». Eίναι πραγματικότητα που πρέπει να παραδεχτούμε με καθαρή ματιά.
Το τι συνέβη πραγματικά στη θάλασσα δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε και δεν είναι στις προθέσεις μας να κάνουμε εμείς τους δικαστές. Δικαιούμαστε όμως, η κοινωνία ως όλον, να μάθουμε όλη την αλήθεια για ό,τι έγινε.
Οφείλουμε να επισημάνουμε, ωστόσο, πως οι ίδιες οι λιμενικές αρχές παράγουν σύγχυση και διαψεύδουν το προσωπικό τους. Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες το μεσημέρι της Πέμπτης επέμεναν, με προφανή πηγή τους ίδιους τους λιμενικούς της Χίου, πως το σκάφος του λιμενικού δέχτηκε πυρά και γι’ αυτό οι λιμενικοί «ανταπέδωσαν». Ηανακοίνωση του αρχηγείου του ΛΣ δεν αναφέρει τίποτε σχετικό – γιατί; Επιπλέον, η ηχητική μαρτυρία μετανάστη που επέβαινε στο σκάφος διαψεύδει πως ο  οδηγός του σκάφους κρατούσε όπλο, πόσο μάλλον ότι πυροβόλησε. Πού είναι το ψέμα και πού η αλήθεια;
Σε αυτή, και κάθε παρόμοια υπόθεση, υπάρχουν συγκεκριμένες αλήθειες, και πρέπει να ειπωθούν: Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι στο πολλαπλάσιο τα θύματα αυτής της υπόθεσης. Τρεις από αυτούς, πρόσφυγες πολέμου μάλιστα, βρίσκονται τραυματίες από πραγματικά πυρά. Αυτό είναι αλήθεια.
Το προσωπικό του λιμενικού σώματος έχει αναλάβει ρόλο αναχαίτισης ενός φαινόμενου που δεν αναχαιτίζεται με αστυνόμευση. Οι λιμενικοί καλούνται να εκτελέσουν εντολές «αποτροπής» για τις οποίες θα έπρεπε πρώτα από όλα όλοι εμείς οι ίδιοι οι συμπολίτες τους να ανησυχούμε. Για τη σωματική τους ακεραιότητα, για τα δυσάρεστα καθήκοντα που τους φορτώνονται να εκτελέσουν, συχνά αυτοσχεδιάζοντας σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης. Αυτό είναι αλήθεια. Όπως αλήθεια είναι πως οι τυχόν ακραίες συμπεριφορές ορισμένων συναδέλφων τους αμαυρώνουν το ίδιο το Λιμενικό Σώμα και τους ίδιους τους υπηρετούντες σε αυτό.
Και η τρίτη αλήθεια: Η κυβέρνηση και η ΕΕ έχει αποφασίσει με όποιο κόστος –σε ανθρώπινες ζωές- να κρατήσει μακριά από τον πλούσιο βορρά τους μετανάστες και πρόσφυγες και έχει αναθέσει στην ελληνική κυβέρνηση – και αυτή το έχει αποδεχτεί- να κάνει όλη τη βρωμοδουλειά στα σύνορα.
Ας μην επεκταθούμε άλλο. Δεν είναι ώρα για «συγχαρητήρια», ούτε αναζήτησης «πόρων» για περαιτέρω ενίσχυση της «αστυνόμευσης».
Ζητάμε τη διερεύνηση από ανεξάρτητη αρχή του περιστατικού στις Οινούσσες, με απαντήσεις σε όλα τα γιατί. Ζητάμε τη φροντίδα και τη χορήγηση ασύλου στους Σύρους πρόσφυγες πολέμου που βρέθηκαν στο νησί μας. Ζητάμε αλλαγή πολιτικής και θα διεκδικήσουμε μαχητικά να μη γίνει το Αιγαίο πεδίο ακήρυκτου πολέμου. Δεν θέλουμε και δεν μας αρμόζει ένα νέο Φαρμακονήσι, ούτε στη θάλασσα της Χίου, ούτε πουθενά.
Χιακή Συμπολιτεία, 9/3/2014

«Πολίτες και Ανεμογεννήτριες» Μη ρεαλιστική η επιδίωξη της Iberdrola-Ρόκας-Να δοθεί τέλος σε μια χωρίς νόημα διαδικασία αδειοδότησης


Η εταιρεία Ρόκας Ανανεώσιμες, θυγατρική της πολυεθνικής Iberdrola, δε θέλει να αποδεχθεί το μοιραίο ως προς το φαραωνικό σχέδιο που εξήγγειλε πριν χρόνια, το οποίο αποδεικνύεται από τις εξελίξεις ότι στην πραγματικότητα δεν έχει κάποια βάση. Πιο συγκεκριμένα:

1.Στις επίσημες διαβουλεύσεις του φορέα που έχει την ευθύνη σχεδιασμού του εθνικού δικτύου μεταφοράς ενέργειας (ΑΔΜΗΕ), δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος προγραμματισμός γι αυτό που διεκδικεί η εταιρεία Ρόκας. Αυτό παραδέχθηκε και η ίδια η εταιρεία Ρόκας με τον πιο επίσημο τρόπο, καθώς με επιστολή της στον ΑΔΜΗΕ αναγνώρισε ότι ο σχεδιασμός του ΑΔΜΗΕ παρέπεμψε το όποιο σχέδιό της «πέραν του 2023». Ο ΑΔΜΗΕ προχώρησε σε επόμενη φάση της διαβούλευσης, η οποία λήγει άμεσα, στις 17 Μαρτίου. Με βάση το σχεδιασμό του ΑΔΜΗΕ, δεν αναλαμβάνεται καμία συγκεκριμένη δέσμευση ως προς αυτό που διεκδικεί η εταιρεία Ρόκας για την περίοδο 2015-2024. Και με αυτό τον τρόπο αποδεικνύεται ότι αυτό που επιδιώκει η εταιρεία Ρόκας δεν έχει βάση, δεν είναι ρεαλιστικό.

2.Τα στοιχεία που παρουσίασε η Ρόκας ως μελέτες έχουν διαψευσθεί τραγικά σε όλα τα οικονομικά τους στοιχεία. Υποτίθεται ότι θα δαπανούσε κάποια δικά της 1.8 δις για μία μόνο γραμμή και εγκατάσταση μερικών εκατοντάδων ΜW. Όποιος όμως έχει πράγματι 1.8 δις για να επενδύσει, μπορεί σήμερα να αγοράσει όλες τις γραμμές του ελληνικού δικτύου μεταφοράς (το πλειοψηφικό πακέτο του υπό ιδιωτικοποίηση ΑΔΜΗΕ) μαζί με το ισοδύναμο χιλιάδων ΜW (το πλειοψηφικό πακέτο της ΔΕΗ ή/και των ΕΛΠΕ). Αποκαλύπτεται λοιπόν και έτσι ότι δεν υπήρχε κάποια ρεαλιστική βάση στις διεκδικήσεις της Ρόκας. Αν πάλι το σχέδιο της ήταν (και παραμένει) να πάρει μια γενική και αόριστη άδεια κατοχής των νησιών για να τα εμπορεύεται (τα μνημεία τους, τη φύση τους, τους ανθρώπους τους) σε άγνωστα χρηματιστήρια του μέλλοντος, τότε ας διεκδικήσει ανοιχτά μια τέτοια άδεια. Και θα πάρει άμεσα την απάντηση από τους πολίτες του Βορείου Αιγαίου και της χώρας.

3.Αν κάποτε, μετά το 2024, αλλάξει κάτι, οι ανεμογεννήτριες της Ρόκας θα είναι απαρχαιωμένες (σχεδόν 25 ετών) και προφανώς ακατάλληλες. Επομένως δεν έχει νόημα να της παραχωρηθεί τώρα άδεια για εγκαταστάσεις που κανείς δεν γνωρίζει ποιες θα είναι πραγματικά, σε ένα απροσδιόριστο μέλλον. Από αυτή την άποψη, δεν έχει πλέον νόημα να επιμένει η εταιρεία στη διεκδίκηση μιας άδειας εγκατάστασης, ταλαιπωρώντας τοπικές και κεντρικές υπηρεσίες. Κι αν η Ρόκας έχει δικούς της ιδιωτικούς λόγους για να εμμένει στη διεκδίκηση άδειας (με βάση μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για ανεμογεννήτριες του 2002 για εγκατάσταση μετά το 2024), το δημόσιο και οι υπηρεσίες του δεν έχουν κανένα λόγο να ταλαιπωρούνται.

4. Η ίδια η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων της Ρόκας, ιδιαίτερα σε ότι αφορά τη Χίο, αναφέρεται σε κάτι το οποίο σήμερα δεν υφίσταται. Η καταστροφική πυρκαγιά τον Αύγουστο του 2012, η οποία έκαψε 147.000 στρέμματα, επηρέασε με καταλυτικό τρόπο τους πληθυσμούς των ειδών, την τρωτότητα των βιοτόπων τους, και τη σταθερότητα των πληθυσμών τους. Συνεπώς η εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του σχεδίου της εταιρείας θα πρέπει να εξετασθεί εξαρχής, με βάση τα νέα δεδομένα. Εξυπακούεται ότι η συνέχιση της διαδικασίας έγκρισης αυτής της ΜΠΕ αναφέρεται σε κάτι άτοπο.

5.Είχαμε επισημάνει ότι στην μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων η Ρόκας υπέθετε ότι τα νησιά του Βορείου Αιγαίου δεν έχουν υψηλή πολιτισμική αξία. Έχει τη σημασία του ότι αυτό εξόργισε κάθε πολίτη των νησιών και το πανελλήνιο. Μια σειρά από φορείς, κατέθεσαν συγκεκριμένα επιχειρήματα που αναδείκνυαν τη συγκεκριμένη πολιτισμική καταστροφή στα νησιά από τις γιγαντιαίες εγκαταστάσεις της Ρόκας. Οι γνωμοδοτήσεις των αρμόδιων τοπικών αρχαιολογικών υπηρεσιών ήλθαν να επιβεβαιώσουν και αυτές την εκτίμηση ότι το Βόρειο Αιγαίο έχει υψηλή πολιτισμική (και εν προκειμένω αρχαιολογική) σημασία.

6.Με δεδομένο ότι δεν υπάρχει στην πραγματικότητα κάποιο ρεαλιστικό προς αδειοδότηση σχέδιο αλλά και ότι τα νησιά έχουν ανεκτίμητα υψηλή αρχαιολογική και γενικότερη πολιτισμική αξία (και φυσικά περιβαλλοντική κτλ), ας σταματήσει εδώ η διαδικασία αδειοδότησης. Ενημερωθήκαμε ότι πριν τις 17 Μαρτίου (ημερομηνία λήξης της διαβούλευσης του ΑΔΜΗΕ), ορίστηκε συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου για να γνωμοδοτήσει επί της διεκδίκησης άδειας. Όπως εξηγήσαμε παραπάνω, δε θα έπρεπε να επιμένει η εταιρεία σε μια άδεια για κάτι που επισήμως κρίνεται μη ρεαλιστικό. Αν όμως επιμένει και αν καταφέρει να εκμεταλλευτεί κάποια προεκλογική ή άλλη συγκυρία για να αποκτήσει μια κάποια άδεια ενάντια στη λογική και την κοινωνία του Βορείου Αιγαίου και της χώρας, είναι προφανές ότι αυτή θα στερείται νοήματος.

Απαιτείται αυξημένη ευθύνη από πλευράς όλων. Τόσο για να απεμπλακούμε από μη ρεαλιστικά σχέδια τύπου Ρόκας όσο και για να προχωρήσουμε ως νησιωτικές κοινωνίες σε ρεαλιστικές λύσεις για το ενεργειακό μέλλον των νησιών. Τα σχέδια για ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ μπορεί να αποδειχθούν μοιραία για τα νησιά. Πρέπει να φροντίσουμε σήμερα για την αποτροπή τους. Όπως πρέπει να φροντίσουμε σήμερα για επιπλέον ρεαλιστικές λύσεις. Ως ‘Πολίτες και Ανεμογεννήτριες’ δεσμευόμαστε ότι θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε κάθε πρωτοβουλία για διάλογο και προγραμματισμό για την ενεργειακή πολιτική του νησιού σε μια ρεαλιστική βάση, με σεβασμό στο περιβάλλον και τον πολιτισμό των νησιών.


Χίος, 9-3-2014, Πολίτες και Ανεμογεννήτριες»

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

Αναπτυξιολάγνοι από το παρελθόν απειλούν τα νησιά μας


του Γιάννη Μακριδάκη 

Ένα ανοιξιάτικο ξημέρωμα Σαββάτου πριν από δέκα χρόνια μια ομάδα ανθρώπων παρατάξαμε τα κορμιά μας μπροστά στις μπουλντόζες και τα φορτηγά που με εντολή του τότε τοπικού δημάρχου ξεκινούσαν το παράνομο έργο μπαζώματος της θάλασσας εμπρός από το ενάλιο τείχος του Κάστρου της Χίου για την κατασκευή πρόχειρου χωματόδρομου, έργου αλλοίωσης δηλαδή του ιστορικού χαρακτήρα του μνημείου και μετατροπής αυτού από ενάλιο σε χερσαίο κάστρο.
Το εν λόγω έργο δεν διέθετε φυσικά το σύνολο των αδειών που χρειάζονταν από τα εμπλεκόμενα υπουργεία και υπηρεσίες, είχε όμως την θετική γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ)(!!!) και την εκπεφρασμένη υποστήριξη υψηλόβαθμων κομματικών παραγόντων, οι οποίοι κατείχαν πολιτικές θέσεις στο ΥΠΠΟ (και στο ΚΑΣ) και παρά τις αρνητικές γνωμοδοτήσεις των εφοριών αρχαιοτήτων, βυζαντινών και εναλίων και βεβαίως παρά την με κάθε τρόπο εκπεφρασμένη διαφωνία και αντίδραση των κατοίκων της πόλης Χίου.
Μια ακριβής επανάληψη της ίδιας εκείνης περίπτωσης δεν αποκλείεται να συμβεί σύντομα, αφού την ερχόμενη Τρίτη το ΚΑΣ καλείται να γνωμοδοτήσει περί σχεδιαζόμενου έργου βιομηχανίας ΑΠΕ, το οποίο καταστρέφει ολοσχερώς την σπουδαία  από ιστορικής, περιβαλλοντικής και αρχαιολογικής άποψης περιοχή του Αίπους της Χίου, όπου σχεδιάζεται να αναπτυχθεί η πολυεθνική βιομηχανία.
Το βασικό κοινό στοιχείο της τότε υπόθεσης με την σημερινή και το πλέον βεβαίως ανησυχητικό είναι ότι στις ίδιες ακριβώς πολιτικές θέσεις κλειδιά του υπουργείου πολιτισμού και του ΚΑΣ βρίσκονται τα ίδια ακριβώς πολιτικά πρόσωπα, ψήγματα της εναπομείνουσας κομματικής αναπτυξιολαγνείας που κατέστρεψε την Ελλάδα, συνεχίζουν δε ακόμη, όπως είναι φανερό από το γενικότερο κυβερνητικό τους έργο, ακάθεκτοι την γνωστή, ακόμη πιο ανάλγητη και εναρμονισμένη με τα προτάγματα του καπιταλισμού και του άκρατου καταναλωτισμού πολιτική τακτική τους, της υποστήριξης δηλαδή με κάθε τρόπο μίας λεγόμενης ¨ανάπτυξης” που προελαύνει με ερπύστριες και ισοπεδώνει ανεπίστροφα την φυσιογνωμία και τον πλούτο της πατρίδας μας.
Την ερχόμενη Τρίτη λοιπόν, 11 Μάρτη 2014,  θα γνωμοδοτήσει το ΚΑΣ επί της οφθαλμοφανούς, πρωτοφανούς και προφανούς πλήρους και μη αναστρέψιμης καταστροφής του οροπεδίου του Αίπους της Χίου και ολόκληρου του νησιού (αλλά και των νησιών Λήμνου και Λέσβου) από μία πολυεθνική ρυπαρή και ισοπεδωτική βιομηχανία, παρόλο που η πόντιση του καλωδίου διασύνδεσης των νησιών με τον ηπειρωτικό κορμό, έργο που αποτελεί την απολύτως απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη τέτοιων βιομηχανιών στα νησιά, μετατέθηκε από τον ΑΔΜΗΕ για μετά το 2025 (είκοσι πέντε).
Οι κάτοικοι των ακριτικών νησιών του Βορείου Αιγαίου, που νοιαζόμαστε για τα νησιά μας, για το φυσικό περιβάλλον, τα πλάσματα που το κατοικούν, τους αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία των τόπων μας, που ενδιαφερόμαστε για την συνέχιση της ζωής στα νησιά, που αγωνιζόμαστε για την μη μετατροπή τους σε πλωτές πλατφόρμες βιομηχανιών ενέργειας και για την υλοποίηση έργων συμβατών με την κλίμακα και τον χαρακτήρα τους, οι κάτοικοι που θα έπρεπε να έχουμε τον πρώτο λόγο για όλα αυτά τα “μεγαλόπνοα” καταστροφικά σχέδια αλλά δεν έχουμε ούτε καν ερωτηθεί ούτε μας δίνεται το δικαίωμα να πούμε θεσμικά την άποψή μας, δεν έχουμε παρά να εκπέμψουμε προς κάθε κατεύθυνση σήμα κινδύνου και να ζητήσουμε από όσους πολιτικούς και θεσμικούς παράγοντες απέμειναν να σέβονται ακόμη αυτή την πατρίδα και μπορούν να σκεφτούν λογικά και να νιώσουν, να ενεργοποιηθούν άμεσα, να συναισθανθούν την μέγιστη ευθύνη τους και να αποτρέψουν με τις πολιτικές αποφάσεις τους την μετατροπή των πολύτιμων νησιών της Ελλάδας σε πλωτές βιομηχανίες ηλεκτρικής ενέργειας.
http://yiannismakridakis.gr/?p=4235
(στη φωτό το προστατευόμενο σμυροτσίχλονο που θα εξαφανιστεί αν εγκατασταθούν στη Χίο τα γιγάντια τέρατα)