Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2012

Εξέγερση μεταναστών στην Κομοτηνή.


Τέσσερις αστυνομικοί έχουν τραυματισθεί κατά τη διάρκεια σοβαρών επεισοδίων στη Σχολή Αστυφυλάκων στην Κομοτηνή.
Όλα ξεκίνησαν στις περίπου μιάμιση το μεσημέρι, όταν οι μη νόμιμοι μετανάστες που φιλοξενούνται στη Σχολή εξεγέρθηκαν διαμαρτυρόμενοι για τις συνθήκες κράτησής τους.
Προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές στους κοιτώνες και έβαλαν φωτιά σε στρώματα.
Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας τα σίδερα που ξήλωσαν από τα κρεβάτια, τις πόρτες και τα παράθυρα των κοιτώνων, συνεπλάκησαν με τους αστυνομικούς, οι οποίοι και έκαναν χρήση χημικών προκειμένου να καταστείλουν την εξέγερση.
Σύμφωνα με την αστυνομία, αυτή την ώρα επικρατεί ηρεμία και οι μετανάστες έχουν επιστρέψει στους κοιτώνες.
Όπως γίνεται γνωστό, για τη φύλαξη των 500 μεταναστών υπήρχαν 15 αστυνομικοί, την ώρα της εξέγερσης, οι οποίοι ενισχύθηκαν άμεσα.
Επί τόπου βρίσκεται και εισαγγελέας αλλά και ο δήμαρχος της περιοχής.
Σύμφωνα με τοπικά ΜΜΕ στα γεγονότα "έπεσαν" και πυροβολισμοί.
 
Φωτογραφίες και βίντεο: xronos.gr

Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2012

Ξανά πρωταθλήτρια η Ελλάδα! Καλούμαστε να επιστρέψουμε 1,162 δις ευρώ, ως πρόστιμα για κακή εφαρμογή της ΚΑΠ (!!). Περισσότερα από κάθε άλλη χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Απάντηση της Κομισιόν στο Νίκο Χουντή


Παρά τα χάλια της οικονομίας μας, η Ελλάδα έχασε 1,162 δις ευρώ την προηγούμενη πενταετία (2007-2012), από επιστροφές κονδυλίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω «κακής εφαρμογής» αγροτικών προγραμμάτων, χρηματοδοτούμενων από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ποσό αυτό αποτελεί το 28% των συνολικών ποσών που επιβλήθηκαν ως ποινές, στο σύνολο των 27 χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για το ίδιο διάστημα!
Αυτά προκύπτουν από την απάντηση του αρμόδιου επίτροπου για θέματα Γεωργίας Dacian Ciolos, σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Χουντή. Στην απάντησή του, ο Ευρωπαίος επίτροπος απέστειλε δύο Πίνακες με τα κονδύλια που επιστράφηκαν ανά κράτος μέλος την τελευταία πενταετία, αλλά και αναλυτικά τα κονδύλια που καλείται να επιστρέψει η χώρα μας, το ίδιο διάστημα (παρατίθενται αυτούσιοι στο τέλος του Δελτίου).
Από τους Πίνακες προκύπτει:
·      Πρώτον ότι, τα πρόστιμα που αφορούν στην Ελλάδα, αποτελούν το 28% των προστίμων που έχουν επιβληθεί το ίδιο διάστημα, σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
·      Δεύτερον ότι, η Ελλάδα πρέπει να επιστρέψει 1,162 δις ευρώ, με δεύτερη την Ιταλία με 670,85 εκατομμύρια ευρώ, και τρίτη την Ισπανία με 583,88 εκατομμύρια ευρώ.
·      Τρίτο συμπέρασμα είναι αυτό που προκύπτει από την ανάλυση των «αποφάσεων» που μνημονεύονται στον Πίνακα 2 προκύπτει ότι, οι ποινές που επιβλήθηκαν στη χώρα μας οφείλονται σε «αδυναμίες ελέγχου», «εσφαλμένα στοιχεία ΟΣΔΕ», «εκπρόθεσμες πληρωμές», «αδυναμίες όσον αφορά τη διαχείριση και τους ελέγχους του συστήματος πολλαπλής συμμόρφωσης», «αδυναμίες διαχείρισης και ελέγχου ενισχύσεων», κλπ.
Με βάση όλα τα παραπάνω, ο Νίκος Χουντής δήλωσε:
«Σήμερα, που η ελληνική κοινωνία και μαζί ο κόσμος της υπαίθρου, διαλύεται υπό το βάρος των ασκούμενων ληστρικών πολιτικών, ο λαός μας καλείται να πληρώσει και τα σπασμένα ανεύθυνων κυβερνήσεων. Την ίδια στιγμή, οι ήδη υποστελεχωμένες υπηρεσίες του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και των εποπτευόμενων από αυτό φορέων, αλλά και οι σχετικές με τον πρωτογενή τομέα, περιφερειακές υπηρεσίες των ΟΤΑ (Διευθύνσεις Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής, κλπ) οδεύουν προς πλήρη διάλυση, μέσω των απολύσεων αλλά και της οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης των  εργαζομένων, σύμφωνα με τις επιταγές του Μνημονίου.
Είναι σαφές ότι, οι μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις των υπαλλήλων  του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης αλλά και των υπαλλήλων των ΟΤΑ, δεν υπηρετούν μόνο την επιτακτική ανάγκη αντίστασης στις αντιλαϊκές και αναποτελεσματικές πολιτικές του Μνημονίου, αλλά και την ανάγκη στήριξης και προστασίας της ελληνικής κοινωνίας και του αγροτικού κόσμου."
 

Καπιταλιστική καπηλεία και αντικαπιταλιστικά καπηλειά, του Γιάννη Μακριδάκη


Ο καπιταλισμός όσο βαίνει προς το αδιέξοδο τόσο καπηλεύεται αξίες και έννοιες που δεν του ανήκουν ισοπεδώνοντας τα πάντα και κατεβάζοντας έτσι το επίπεδο του ανθρώπου και του πολιτισμού.
Στα τόσα χρόνια σπατάλης φυσικών πόρων δίχως καμία πρόνοια για τον πλανήτη, οι αντικαπιταλιστές (ας τους ονομάσουμε έτσι για ευκολία όλους όσους είχαν κριτική στάση και αντιστέκονταν) προέτασαν τις ΑΠΕ. Τώρα, ήρθε ο καπιταλισμός και τις καπηλεύτηκε, τις έκανε Βιομηχανίες ΑΠΕ κάνοντας ταυτόχρονα εχθρούς τους όσους μέχρι πρότινος τις υποστήριζαν
Στα τόσα χρόνια της ελαφρότητας του βίου, της ανταγωνιστικότητας των ατόμων, του ατομικισμού, του φιλοτομαρισμού και της ιδιώτευσης, οι αντικαπιταλιστές προέτασαν την αλληλεγγύη, την αλληλοβοήθεια, την συμπαράσταση. Ήρθε τώρα ο καπιταλισμός να καπηλευτεί κι αυτές τις αξίες, να ορίσει ως αλληλεγγύη την τοκογλυφία, ως βοήθεια τον δανεισμό με στόχο την υφαρπαγή της ζωής, ως συμπαράσταση την καταπίεση και την εξαθλίωση, τα προαπαιτούμενα.
Στα τόσα χρόνια της ευτέλειας της Ζωής, οι αντικαπιταλιστές έβρισκαν απάγκιο στη φύση, στον ασκητισμό, στην καλλιέργεια της γης, στην συντροφιά των ζωντανών, στην φροντίδα ενός μικρού παραδείσου. Σήμερα έρχεται ο καπιταλισμός και καπηλεύεται σπόρους, νερά, τοπία, βουνά, κάμπους, δάση, ορυκτά, ό,τι έδινε ζωή και πόρους στον άνθρωπο που ήταν έξω από το σύστημα.
Αλλά δεν μπόρεσε ακόμη να τον ξεκάτσει από τη γη του, να τον κάνει εχθρό της, όπως δεν μπόρεσε ακόμη να επηρεάσει όσους έχουν το μυαλό καθαρό και ξέρουν τι σημαίνουν οι έννοιες και οι αξίες. Όσους δεν δίνουν σημασία στα στερνά του καμώματα αλλά μόνο γελούν με την κατάντια των σύγχρονων ατόμων που ορίζουν τα πάντα όπως τους συμφέρει, αφού μονάχα με το συμφέρον τους έμαθαν τόσα χρόνια να λειτουργούν κι όχι με την ψυχή τους. Όσους κάθονται ακόμα στα καπηλειά της αντίστασης και θα δώσουν τη μάχη μέχρι τέλους. Για να μην τους αλλάξει το σύστημα, όπως έλεγε κι ο Χρόνης
http://yiannismakridakis.gr/?p=2154

“Έκανα θελήματα για τη Χρυσή Αυγή με αντάλλαγμα 5 – 10 μεροκάματα”


Του εξασφάλιζαν μεροκάματα και εκείνος διεκπεραίωνε “δουλειές” για τη Χρυσή Αυγή. Τι δηλώνει ο δικηγόρος 22χρονου που συνελήφθη να μεταφέρει βόμβες μολότοφ στον Βόλο
Στις 15 Νοεμβρίου, ο 22χρονος Ζ.Μ. συνελήφθη από αστυνομικούς της Ασφάλειας Βόλου, να μεταφέρει με το αυτοκίνητό του βόμβες μολότοφ και φυσίγγια.
Όπως αναφέρει δημοσίευμα της “Καθμερινής”, στην κατάθεσή του ο 22χρονος φέρεται να ομολόγησε καταρχήν, ότι στόχος του ήταν να πυρπολήσει αυτοσχέδιο τζαμί στην οδό Αδμηττού στον Βόλο.
Ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει όμως ο ισχυρισμός του ότι ενεργούσε κατ’ εντολήν μελών της Χρυσής Αυγής, οι οποίοι κατά καιρούς του εξασφάλιζαν μεροκάματα σε αγροτικές εργασίες.
“Έκανε διάφορες αγροτικές δουλειές, στις οποίες τον έστελναν μέλη της Χρυσής  Αυγής. Εξασφάλιζε έτσι 5 – 10 μεροκάματα που χρειαζόταν για να συντηρήσει την οικογένειά του. Είναι παντρεμένος και έχει ένα παιδί 14 μηνών”, δήλωσε στην εφημερίδα ο δικηγόρος του, Δ. Γκούβας.
Ο ίδιος ο 22χρονος στις καταθέσεις του αθώωσε τους δύο συγκατηγορουμένους του, ηλικίας 21 και 26 ετών, που συνελήφθησαν το ίδιο βράδυ.
Για να πετύχουν ευνοϊκής μεταχείρισης ισχυρίστηκε, ότι δεν γνώριζαν ότι στο αυτοκίνητό του μετέφερε βόμβες μολότοφ. Η πραγματικότητα όμως φαίνεται πως είναι διαφορετική.
Σε έρευνα στα σπίτια τους βρέθηκαν εφημερίδες της Χρυσής Αυγής, φυλλάδια και φέιγ βολάν με προπαγανδιστικό υλικό του κόμματος, ενώ όπως ανακοίνωσε η ΕΛΑΣ κατασχέθηκαν επίσης δύο μαχαίρια, κουκούλες και κενά μπουκάλια.
Αυτόπτες  μάρτυρες αναφέρουν δε, ότι κατά την είσοδό τους στο γραφείο του εισαγγελέα, οι δύο νεαροί κάνοντας επίδειξη δύναμης, σηκώθηκαν όρθιοι και χαιρέτισαν ναζιστικά.
Σημειώνεται ακόμη, ότι σύμφωνα με πληροφορία της εφημερίδας, οι τρεις συλληφθέντες δεν γνωρίζονταν καιρό μεταξύ τους, αλλά είχαν συναντηθεί στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στον Βόλο.
Πάντως, απαντώντας σε ερώτηση της εφημερίδας, στελέχη της Χρυσής Αυγής Μαγνησίας διέψευσαν ότι οι συλληφθέντες είχαν οποιαδήποτε σχέση με το κόμμα.
Πηγη:news247.gr

Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2012

Γιάννης Μακριδάκης: «Νοσταλγώ την ελληνικότητα που χάθηκε»

Γιάννης Μακριδάκης - συγγραφέας


«Το ζουμί του πετεινού»: Τα τελευταία είκοσι χρόνια και βάλε ο Παναγής τα 'χε ζήσει καταγής. Μες στο μούρκι του παππού του στον Λειμώνα, μια κοιλάδα εύφορη, στο ξεψύχισμα του ποταμού, δίπλα στη θάλασσα, μακριά απ' τον κόσμο, μια ώρα δρόμος μέσα απ' τα βουνά η πιο κοντινή πόλη, είκοσι λεφτά ποδαρόδρομος το διπλανό χωριό, εκεί πέρασε όλα τα παιδικά του καλοκαίρια, μα και Χριστουγεννόσκολα και Πάσχα κάθε χρόνο εκεί ήτανε, μέσα σ' εκείνο το μούρκι που 'χε στο έμπα του έναν δρυ, θεριό ολάκερο, με τις κλαδούρες του να διαφεντεύουνε αθρώπους και ζωντανά από κάτω...».
Πέρσι τις Απόκριες τον Παναγή τον έπιασε η κρίση. Η νευρική. Διότι, εντελώς τυχαία, εκεί που κάθισε σιμά σε μια παρέα να πιει μαζί τους το ρακί του, πήρε τ' αυτί του μερικές κουβέντες τους για την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, οι οποίες δεν τ' άρεσαν διόλου... Εκδόσεις: Βιβλιοπωλείο της Εστίας σελ 91
«Το ζουμί του πετεινού»...Παράξενος πλην τραβηκτικός ο τίτλος του τελευταίου σας βιβλίου...
Παραδοσιακό φάρμακο το πετεινόζουμο για τους Έλληνες. Και νεκρούς ανασταίνει. Έτσι λέγαν οι παλιοί, οι οποίοι βέβαια σεβόντουσαν τα ζωντανά και τρώγανε κρέας με φειδώ, ξέρανε πως άμα το σφάξεις, το 'χασες. Όχι όπως οι σύγχρονοι καταναλωτές που βλέπουν τα κομμάτια των ζώων μέσα σε βιτρίνες στολισμένα σαν άψυχα αντικείμενα.
Από τον «Αναμιση ντενεκέ» μέχρι τον «Πετεινό» έχετε γράψει άλλα τέσσερα βιβλία Η αφετηρία για μια νέα σας ιστορία κυρίως έρχεται ...
Από την τρέχουσα πραγματικότητα και την στάση ζωής των ανθρώπων, που επιλέγω ως ήρωες και αποτελούν συνήθως την λοξή ματιά στη ζωή και στην πολιτική.
Το πρώτο σας βιβλίο μεταφράστηκε και αγαπήθηκε από τους Τούρκους. Εσείς τι αισθάνεστε για τους κοντινούς σας γείτονες;
Μ' αρέσει πάρα πολύ η τουρκική γλώσσα, η Τουρκία ως φυσικό και πολιτισμικό περιβάλλον, έχω πολλούς φίλους εκεί και γενικώς νιώθω πως οι άνθρωποι στην απέναντι μεριά του Αιγαίου έχουν ακόμη τα χαρακτηριστικά που είχαν οι Έλληνες μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες, πριν αλωθούν από το δανεικό χρήμα και πριν ισοπεδωθούν κατά κράτος. Οι Τούρκοι φίλοι μου και οι απλοί άνθρωποι που παρατηρώ, με κάνουν να νοσταλγώ την ελληνικότητα που χάθηκε
«Η δεξιά τσέπη του ράσου »ήταν να βγει στη μεγάλη οθόνη. Εξακολουθεί να παίζει το σενάριο ή μήπως η κρίση το φρενάρισε;
Η πρόθεση των δημιουργών της ταινίας υπάρχει ακόμη. Απομένει να εξευρεθούν οι πόροι για να ξεκινήσουν τα γυρίσματα. Δύσκολες εποχές...
Γράφετε λίγο σαν το Μαρσελ Προυστ Χωρίς τελείες , μονορούφι...
Γράφω όπως μου βγαίνει, δίχως περιορισμούς. Γράφω επειδή ακούω γύρω μου την λογοτεχνία και επειδή προσπαθώ να ζω την Τέχνη που εκπέμπεται από τις ζωές των ανθρώπων. Δεν γράφω μέσα από διαβάσματα, δεν έχω ασχοληθεί με την γραπτή λογοτεχνία παρά μόνο με την προφορική.
Αληθεύει ότι ζείτε απομονωμένος σε ένα χωριό και ασχολείστε με τη γή σας; Και δεν είναι στιγμές που αποζητάτε μια απόδραση σε μια πόλη μεγάλη, σε μια Νέα Υόρκη έστω για λίγο;
Ζω στην Βολισσό της Χίου και ασχολούμαι με την καλλιέργεια ενός μικρού κτήματος, με την συλλογή ελαιοκάρπου, με την παρασκευή σούμας από σύκα και με την διατήρηση τοπικών σπόρων αλλά και τροφών με παραδοσιακές μεθόδους. Με αγχώνουν οι πόλεις και κυρίως οι μεγαλουπόλεις, διότι εκεί δεν νιώθει ο ένας τον άλλον ως συμπληρωματικό άνθρωπο, αλλά ως ανταγωνιστικό άτομο. Δεν έχω καμιά διάθεση και καμιά ανάγκη να πάω σε μεγαλούπολη ούτε για λίγο. Απεναντίας, έχω ανάγκη να παραμένω στο χωριό.
Το Κένρο Χιακών Μελετών, το δικό σας έργο, τι περιλαμβάνει;
Την έρευνα μελέτη καταγραφή διάσωση και διάδοση των τεκμηρίων του νησιού. Φτιάχνεται μια εγκυκλοπαίδεια για την Χίο σε τεύχη μέσα από το περιοδικό «Πελινναίο». Αφορά τομείς όπως ανθρωπολογία, γεωλογία, ιστορία, τοπιογραφία, αρχιτεκτονική, γενεαλογία, βιοποικιλότητα κλπ.
Πρόσφατα μιλήσατε με το κοινό σας στην Αθήνα. Η αίσθηση που είχατε από αυτή την συνάντηση;
Η Ελληνική κοινωνία ολοένα και ξεφεύγει από την νοοτροπία του πολίτη-πελάτη και υπηκόου. Βρισκόμαστε σε μια ιστορική καμπή που, οδηγεί σε πιο συνειδητοποιημένους πολίτες και πιο ενεργές πολιτικά συνειδήσεις.
Διαβάζοντας τις ιστορίες σας νιώθω πως είστε αγανακτισμένος, θυμωμένος ...
Κάποιες στιγμές είμαι. Διότι συμβιώνοντας με φυτά και ζωντανά νιώθω ως εκπρόσωπος αυτών απέναντι στον αλαζόνα άνθρωπο, ο οποίος με την αστική του νοοτροπία, καταστρέφει το περιβάλλον και τους βιοτόπους των συντρόφων μου, αλλά και τον δικό μου, για να ζει τα τσιμέντα. Οι έγκλειστοι εντός αυτών, με όσο περισσότερες ανέσεις μπορούν, αδιαφορώντας για όλα τα άλλα και σπαταλώντας απερίσκεπτα φυσικούς πόρους και ενέργεια.
http://www.ert.gr/book/item/25751-Giannhs-Makridakhs-%C2%AB%CE%9Dostalgw-thn-ellhnikothta-poy-chathhke%C2%BB

Σε διαθεσιμότητα όλοι οι υπάλληλοι εάν δεν σταλούν τα στοιχεία


Στην ένταξη όλων των υπαλλήλων αορίστου χρόνου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε καθεστώς διαθεσιμότητας θα προχωρήσει το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, εφόσον οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν ανταποκριθούν άμεσα στην αποστολή των στοιχείων των υπαλλήλων.

Σε διαθεσιμότητα όλοι οι υπάλληλοι εάν δεν σταλούν τα στοιχεία
Στο καθεστώς διαθεσιμότητας, σύμφωνα σύμφωνα με εγκύκλιο που εξέδωσε σήμερα ο υπουργός, Αντώνης Μανιτάκης, θα ενταχθούν, εάν δεν αποσταλούν τα στοιχεία, και οι εκείνοι οι οποίοι εξαιρούνταν από τηναπόφαση.
Η προθεσμία αποστολής των στοιχείων των υπαλλήλων που τίθενται σε καθεστώς διαθεσιμότητας έληξε την περασμένη Δευτέρα
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63741320
απλοί εκβιαστές ή οπαδοί της ναζιστικής αντίληψης περί συλλογικής ευθύνης;
απλά μάγκες εδώ και κότες στις Βρυξέλλες

Αφερέγγυοι εταίροι και εγχώριοι κουκουλοφόροι*

(κεντρικό άρθρο του Βήματος)
21/11/2012
Αφερέγγυοι εταίροι και εγχώριοι κουκουλοφόροι*

Μετά τη μυστική συνάντηση του Παρισιού και το άδειασμα του Eurogroup, η Ελλάδα δεν μπορεί παρά να υπερασπισθεί τα εθνικά της συμφέροντα με κάθε μέσο.

Εδώ και καιρό, εμφανώς πια, παίζεται από την πλευρά των εταίρων και των δανειστών μας πρωτοφανές παιγνίδι σε βάρος της χώρας και των Ελλήνων πολιτών. 

Η Ελλάδα καλείται κάθε τόσο να υιοθετήσει σκληρά προγράμματα οικονομικής εξυγίανσης και ταυτόχρονα να αποδεχθεί ολοένα και επαχθέστερους όρους διεθνούς εποπτείας.

Όποτε δε φθάνει σε ένα σημείο εφαρμογής και υλοποίησης των δεσμεύσεων που η ίδια, με μεγάλο πολιτικό και κοινωνικό κόστος, αναλαμβάνει, οι αντισυμβαλλόμενοι εταίροι ουδέν πράττουν, συνεχίζουν να δυσπιστούν, απαιτώντας ολοένα και περισσότερα.

Αποκορύφωμα αυτής της τακτικής ήταν η συνεδρίαση του Eurogroup της Τρίτης. Η Ελλάδα προσήλθε στις Βρυξέλλες έχοντας αποδεχθεί και νομοθετήσει όσα οι εταίροι και οι δανειστές μας είχαν ζητήσει.

Και αντί να τύχει μιας ουσιαστικής και οριστικής λύσης βρέθηκε αντιμέτωπη με δυσπιστίες, υποτιθέμενα τεχνικά προβλήματα και κάθε μορφής προσκόμματα.

Είχε μάλιστα προηγηθεί τη Δευτέρα στο Παρίσι, εν αγνοία της ελληνικής κυβέρνησης, μια μυστική συνάντηση εκπροσώπων των υπουργείων Οικονομικών της Γερμανίας,της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας, όπου περιγράφηκε μια μη αξιόπιστη λύση, η οποία υποτίθεται οδηγούσε τεχνικά σε μεγαλύτερη μείωση του χρέους,αλλά απαιτούσε ανάληψη νέων υποχρεώσεων από την πλευρά μας.

Στη βάση των αποφάσεων αυτής της μυστικής συνάντησης εξελίχθηκε η άκαρπη συνεδρίαση του Eurogroup τη νύχτα της Τρίτης και φθάσαμε στο νέο αδιέξοδο, το οποίο τείνει να εξαντλήσει την συμμαχική κυβέρνηση Σαμαρά και τις αντοχές του ελληνικού λαού.

Αυτή τη φορά εταίροι και δανειστές δεν έχουν κανένα επιχείρημα για την καθυστέρηση, την αναβολή ή την αναστολή εκτέλεσης των δικών τους πια υποχρεώσεων.

Η Ελλάδα έχει το ηθικό πλεονέκτημα απέναντί τους, το οποίο πηγάζει από την υπερπροσπάθεια και τα βάρη που σηκώνει στις πλάτες του ο ελληνικός λαός.

Αντιθέτως οι εταίροι μας, οι σύμμαχοι μας, έχουν πέρα για πέρα άδικο και ευθέως μπορεί να υποστηρίξει πλέον κάποιος,ότι είναι αφερέγγυοι συνομιλητές.

Από εδώ και πέρα και στο βαθμό που οι εταίροι δεν ανταποκριθούν, η Ελλάδα αποκτά το ηθικό δικαίωμα να υπερασπισθεί τα εθνικά συμφέροντά της με κάθε μέσο.

Το δυστύχημα είναι ότι στο εσωτερικό της χώρας υπάρχουν πρόσωπα και δυνάμεις που ακόμη κι αυτή την ώρα, ως άλλοι κουκουλοφόροι, δίνουν γη και ύδωρ στους αφερέγγυους εταίρους και δανειστές μας.

* Επειδή ορισμένοι εκ των αναγνωστών διερωτώνται ποιοι είναι οι κουκουλουφόροι που ακόμη κι αυτή την ώρα δίνουν γη και ύδωρ στους αφερέγγυους εταίρους μας, διευκρινίζουμε ότι αναφερόμαστε κυρίως στο πλήθος των υποτελών προθύμων της πολιτικής, των επιχειρήσεων και της δημοσιογραφίας  που συνεπικουρούν τον Πολ Τόμσεν, υπερασπίζονται με πάθος κάθε έμπνευση των τροϊκανών και επικρίνουν χωρίς αιδώ οποιονδήποτε  εκφράζει αντίθετη άποψη ή διατυπώνει ανησυχίες και φόβους για την οικονομία, τη χώρα και το λαό της.

ΤΟ ΒΗΜΑ
http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=484947

αν αναρωτιέστε τί πάθανε οι ψυχάρηδες και αν τους ψεκάσανε, αναφέρουμε ότι όπως γράφεται σε ξένα οικονομικά σάιτς , η πρώτη δουλειά που θα κάνουν οι ξένοι επίτροποι των ελληνικών τραπεζών για την ανακεφαλαιοποίηση τους,θα είναι να ελέγξουν τα δάνεια σε ΜΜΕ, κόμματα και μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις που δόθηκαν με αδιαφανείς διαδικασίες ή φαβοριτισμό, και μάλιστα αν διαπιστώσουν αδιαφάνεια θα απαιτηθεί η επιστροφή των ληφθέντων ποσών.
Φοβόμαστε ότι θα δούμε σε διαδήλωση μπλοκ κουκουλοφόρων μεγαλοδημοσιογράφων με μολότωφ Ντομ Περινιόν στα χέρια...

Θρίαμβος στο Γιούρογκρουπ

ΣΥΡΙΖΑ ΧΙΟΥ: Απάντηση στον υπουργό Μουσουρούλη


Δελτίο τύπου

Ο υπουργός ναυτιλίας σε πρόσφατες δηλώσεις του επιτέθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ  για την θέση του να επαναπροσλάβει τους 2.000 που σήμερα η τρικομματική κυβέρνηση επιχειρεί να θέσει σε διαθεσιμότητα.
Αποκαλύπτει και αποκαλύπτεται έτσι, ο υπουργός του αποκλεισμού της Χίου, ότι τελικά η λεγόμενη διαθεσιμότητα  σημαίνει απολύσεις και ανεργία, την ίδια στιγμή που οι διάφοροι εκπρόσωποι του εδώ στη Χίο, «κοροϊδεύουν» τους εργαζόμενους που αντιδρούν  σε αυτήν την προοπτική που τους επιφυλάσσει η κυβέρνηση.
Συνιστούμε στον απερχόμενο υπουργό του λόμπυ των εφοπλιστών και των απλησίαστων εισιτηρίων, ψυχραιμία και περίσκεψη, στην αυτονόητη  υποχρέωση του ΣΥΡΙΖΑ να αποκαταστήσει τις πληγές που αφήνει πίσω της η κυβέρνηση.
Χίος 21-11-2012

ΧΙΩΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ :Επικίνδυνοι και για τα Ψαρά η Iberdrola και ο Αντιπεριφερειάρχης Χίου


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

21/11/2012
Για να δικαιολογήσει την ψήφο του υπέρ της πολυεθνικής Iberdrola, o αντιπεριφερειάρχης Χίου κ. Γανιάρης δήλωσε στο πρόσφατο Περιφερειακό Συμβούλιο ότι αφού οι κάτοικοι των Ψαρών δεν έχουν παραπονεθεί για τις 9 ανεμογεννήτριές τους, δεν έχουν λόγο να διαμαρτύρονται και όσοι διαφωνούν με την εγκατάσταση ανεμογεννητριών της Iberdrola στη Χίο. Μόνο που το σύνολο των 9 ανεμογεννητριών του αιολικού πάρκου των Ψαρών έχει ισχύ περίπου 2ΜW, δηλαδή όλες μαζί οι 9 ανεμογεννήτριες των Ψαρών έχουν την ίδια ισχύ με 1 μόνο ανεμογεννήτρια από τις 75 που η Iberdrola επιδιώκει να εγκαταστήσει στη Χίο.
 Για να το πούμε διαφορετικά: ο κύριος αντιπεριφερειάρχης ψήφισε για να εγκαταστήσει η Iberdrola στη Χίο περίπου 675 ανεμογεννήτριες (75Χ9) σαν και αυτές των Ψαρών (από άποψη ισχύος). Και φυσικά η διαφορά δεν είναι μόνο στην ισχύ. Πριν ψηφίσετε κύριε Αντιπεριφερειάρχη, στη βάση άτοπων συγκρίσεων όπως η παραπάνω, φροντίσατε να διαβάσετε μήπως υπάρχει κάποια διαφορά στο ύψος των ανεμογεννητριών που έχουν εγκατασταθεί στα Ψαρά και αυτών που θέλει να εγκαταστήσει η Iberdrola (οι οποίες είναι τριπλάσιου περίπου ύψους); Καταλάβατε ότι ψηφίσατε για να δοθεί άδεια για ουρανοξύστες παρουσιάζοντάς τους ως πολυκατοικίες μέσου ύψους;
Με την ευκαιρία, ας διευκρινίσουμε ότι σας έχουμε ενημερώσει δημόσια ότι η Iberdrola έχει αιτηθεί επέκταση της άδειάς της ώστε να εγκαταστήσει ανεμογεννήτριες ισχύος 40ΜW στα Ψαρά. Δηλαδή περίπου 20 (40ΜW δια 2MW) αιολικά πάρκα με 180 ανεμογεννήτριες ισχύος σαν και τις 9 σχετικά μικρές που υπάρχουν ήδη στα Ψαρά. Ή αλλιώς 20 ανεμογεννήτριες σαν και τις τεράστιες που θα εγκατασταθούν στη Χίο. Ξεκινήσατε την τοποθέτησή σας στο περιφερειακό δηλώνοντας περήφανος για τη διαβούλευση που έγινε στο χώρο ευθύνης σας. Αλήθεια, διαβουλευτήκατε με τους Ψαριανούς (που τους φέρατε μάλιστα και ως παράδειγμα) πριν ψηφίσετε για να ανοίξει για την Iberdrola ο δρόμος που θα οδηγήσει στην εγκατάσταση στο νησί τους 180 ανεμογεννητριών σαν και αυτές που ήδη υπάρχουν ή 20 μεγέθους ουρανοξύστη; Και επειδή σε Ψαρά με 180 ανεμογεννήτριες σαν και αυτές που υπάρχουν (πόσο μάλλον με 20 μεγέθους ουρανοξύστη) δεν θα μπορεί να κατοικεί άνθρωπος, σας πέρασε από το μυαλό ότι με την ψήφο σας συμβάλετε στην απερήμωση των μικρότερων νησιών του Αιγαίου από ανθρώπους;

ΧΙΩΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ

Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2012

Φουλάρει η Ανάπτυξη στην Ελλάδα...


- Κλείνει 16 υποκαταστήματα η Citibank
- Λουκέτο στα Costa Coffee
- Απεργία στο IKEA για μειώσεις μισθών






Αυτό που συνέβη μέσα σε μια ημέρα στην ελληνική αγορά είναι πρωτοφανές.

Η αμερικανική τράπεζα Citibank ανακοίνωσε ότι κλείνει 16 υποκαταστήματα σε όλη την Ελλάδα και μένει μόνο με 20 υποκαταστήματα στην Αθήνα και ένα στην Θεσσαλονίκη. (διαβαστε εδω)

Η σουηδική ΙΚΕΑ περνάει δύσκολες ώρες - κυρίως οι εργαζόμενοί της - αφού τους ανακοινώθηκαν μειώσεις μισθών από 11% και για τον λόγο αυτό προχώρησαν σήμερα σε στάση εργασίας στο υποκατάστημα Κηφισσού και αύριο σε 24ωρη απεργία. (διαβαστε εδω)

Τελος, σαν βόμβα έπεσε αργά το απόγευμα η είδηση ότι η βρετανική αλυσίδα καφέ Costa Coffee ανακοίνωσε ότι παρά τις προσπάθειες που κατέβαλλε τελικά κλείνει και τα 10 καταστήματά της στην χώρα μας(διαβάστε εδω)

Τα τρία αυτά χτυπήματα σημαίνουν απώλειες θέσεων εργασίας (η Citibank προχωρά και σε εθελούσιες) και θεωρούνται μόνο η αρχή στην καταιγίδα λουκέτων που πρόκειται να ακολουθήσει.
από newsit.gr

Ζητείται "τρομοκράτης", του Βαγγέλη Μεννή



Ένα από τα μέτωπα της επίθεσης στο βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων είναι κι αυτό της δημόσιας υγείας. Τις τελευταίες εβδομάδες οι φαρμακευτικές εταιρείες δεν τροφοδοτούν την αγορά με τα αναγκαία φάρμακα. Ηλικιωμένοι με επιβαρυμένη υγεία δεν βρίσκουν φάρμακα για την υπέρταση, το διαβήτη ή ακόμη και τον καρκίνο. Σε αρκετές περιπτώσεις οι εξαθλιωμένοι συνταξιούχοι αναγκάζονται να πληρώσουν το σύνολο του τιμήματος για τα γενόσημα, μέχρι να ενισχυθούν οι προμήθειες των φαρμακαποθηκών.

Έκοψαν από τους συνταξιούχους του ΟΓΑ 30 ευρώ, ενώ ανακεφαλαιώνουν γενναία τις τράπεζες. Είναι οι συνταξιούχοι που κρυώνουν στα διαμερίσματα, που στήνονται στις ουρές των νοσοκομείων, που περιμένουν 5 μήνες για μια ανάλυση αίματος (π.χ. στο Σκυλίτσειο) ακόμη κι αν είναι καρκινοπαθείς. Είναι οι ηλικιωμένοι άνθρωποι που συχνά ταπεινώνονται μπροστά στα γκισέ των δημόσιων υπηρεσιών και σέρνουν βαριά τα πόδια τους φεύγοντας.

Ωστόσο, οι μεγαλοοφειλέτες – λαμόγια που αγοράζουν πανάκριβα ακίνητα είχαν μια πρόσφατη νίκη. Η υπεύθυνη του ΣΔΟΕ που είχε αναλάβει, όχι τη δίωξη τους, αλλά τη φορολόγησή τους, εξαναγκάστηκε σε παραίτηση. Οι πολιτικοί – λαμόγια φρόντισαν να την παραιτήσουν.  

Αυτό το άθλιο κράτος, που δέρνει, φυλακίζει, καταστέλλει, ψεκάζει, ποδοπατάει διαδηλωτές, σακατεύει εισοδήματα και θέσεις εργασίας, κλείνει επιχειρήσεις, επιβάλλει τους νόμους του με όπλα τον τρόμο και τη βία. Όμως δεν διαθέτει έναν, έστω ΕΝΑΝ, αλήτη Υπουργό να κυνηγήσει τις φαρμακευτικές που παίζουν με τη δημόσια υγεία. Δεν το είδαμε ποτέ το άθλιο κράτος να συγκρούεται με τους ισχυρούς. Όταν οι εταιρείες πουλούσαν στο ελληνικό δημόσιο τους βηματοδότες των 12.000 ευρώ στην τιμή των 50.000 ήταν καλά. Τώρα, έκοψαν στη Λερναία Ύδρα τα 10 από τα 100 σαγόνια και ενοχλήθηκε.

Ποιος θα την πληρώσει, ο εφοπλιστής; Μα ο συνταξιούχος φυσικά. Αυτός που έστω και με 330 ευρώ θα πληρώσει φόρο! Ενώ ο εφοπλιστής εκβιάζοντας ότι θα μεταφέρει εκτός Ελλάδας τις χιλιάδες θέσεις εργασίας που ελέγχει (όπως έγραψε το Reuters) δεν θα πληρώσει.

Γι’ αυτό ζητείται "τρομοκράτης". Μήπως επιτέλους τρομάξει και κανείς άλλος εκτός από τον συνταξιούχο και τον υπάλληλο. Τους διαφεύγει βέβαια η αρχαία τραγωδία. Όταν συσσωρεύεις τόση ύβρι, η κάθαρση δεν είναι μακρυά. Όπως δεν ήταν μακρυά για μας τους πολίτες, όταν ανεύθυνα τρέφαμε τόσα χρόνια το τέρας – κράτος νομίζοντας πως θα γλιτώσουμε την ψεύτικη ευημερία μας.  

Β. Μεννής


ΥΓ ο ισχυρισμός του κου Αντιπεριφερειάρχη μας ότι σε συνεργασία με το ΥΠΕΚΑ θα επιβληθεί της πολυεθνικής Iberdrola μόνο θυμηδία προκαλεί. Μάλλον έχει στο μυαλό του κάποιο άλλο κράτος, όχι το δικό μας. Μην τους τρομάξετε πολύ, ίσως ιδρώσουν και δεν είναι σικ στους γιάπηδες

Χαμογέλα ρε, δεν έπαθα και τίποτα! , του Γιάννη Μακριδάκη




Όταν έφυγα από την ζωή στις πόλεις και ήρθα να ζήσω κοντά στη γη είχα πολύ έντονη την πεποίθηση πως πέθανα. Κάθε πρωί που άνοιγα τα μάτια μου και έβγαινα στη φύση, ένιωθα να με τυλίγουν τα αρώματα, οι ήχοι και οι εικόνες της κι ήμουν βέβαιος πως είμαι πια νεκρός, πως έφυγα απ’ τη ζωή κι ήρθα εδώ και πως από δω και πέρα έτσι θα είναι όλα, αρμονικά κι όμορφα εις τον αιώνα τον άπαντα.
Όποιος φτιάχνει τον προσωπικό του παράδεισο, μακριά από την σύγχρονη ζωή και αντίληψη της κατανάλωσης και της μόστρας, κοντά στη φύση, σε συμβίωση με τα φυτά, τα ζώα και τα πετεινά, σε απόλυτη προσαρμογή με τους ημερήσιους και ετήσιους ρυθμούς του φωτός, του σκοταδιού, της άνοιξης, του θέρους, του φθινοπώρου, της χειμερίας νάρκης, όποιος βιώνει αυτή τη φωτεινή περίοδο της Ζωής από την αρχή, από το μηδέν, παράγοντας, συλλέγοντας, απολαμβάνοντας, δίχως συμβάσεις και δίχως καθημερινή καταπίεση για την απόκτηση αντιμισθίας, όποιος αντιληφθεί τον πλούτο μακριά από το χρήμα κι όποιος μοχθεί πραγματικά κάθε μέρα για να κερδίζει τον βίο του κι όχι να τον εξαγοράζει, γνωρίζει τη Ζωή και συμφιλιώνεται με τον Θάνατο.
Ο Θάνατος αποτελεί μέγα φόβητρο για τον σύγχρονο άνθρωπο-άτομο. Διότι είναι άγνωστος όπως άγνωστη γι’ αυτόν είναι και η Ζωή. Μες στην πλαστή και πλάνα πραγματικότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος, που θεωρεί Ζωή, το χειρότερο που μπορεί να του τύχει είναι να πεθάνει ή να πεθάνει κάποιος γνωστός του ή κάποιος διάσημος κι έτσι να του θυμίσει για λίγες μόνο στιγμές, διότι το σύστημα φροντίζει να μην διαρκεί πολύ το πένθος και η θλίψη που είναι εχθροί της κατανάλωσης, πως για όλους το τέλος είναι αναπόφευκτο και ένα.
Όταν γνωρίσει όμως την πραγματική Ζωή, γνωρίζει και την άμεση σχέση της με τον Θάνατο, γνωρίζει βαθιά τον Θάνατο, τον ρόλο του, την χρησιμότητά του για την συνέχιση της Ζωής, παύει να τον φοβάται, είναι η Ζωή του προετοιμασία για τον Θάνατο κι όχι μια καθημερινή πλάνη απουσίας Θανάτου. Είναι λοιπόν στην Ζωή του Άνθρωπος και σέβεται τον Άνθρωπο, τα άλλα πλάσματα γύρω του, αλλά και όσους έζησαν πριν απ’ αυτόν και τις δημιουργίες τους. Δεν είναι άτομο που έχει την πεποίθηση πως μόνο αυτός γεννήθηκε στη γη, πως όλα είναι για πάρτη του, πως όλοι γύρω είναι ανταγωνιστές του και πως κάθε τι που τον περιβάλλει είναι φτιαγμένο για τον υπηρετεί.
Δυστυχώς όμως ξέχασε ο άνθρωπος πως η Ζωή είναι προετοιμασία Θανάτου κι ας το φωνάζει όλη η Φύση γύρω του. Την παράτησε τη Φύση να φωνάζει μόνη της κι εκείνος κλείστηκε στην ψεύτικη ευημερία του, έβαλε και διπλά τζάμια να μην ακούει τίποτα. Μονάχα κάνα δεκαπενθήμερο κάθε χρόνο, κι αυτό καλοκαιρινό, αυγουστιάτικο, ίσως μπορεί να ακούσει τη Φύση μα και πάλι κάνει πως δεν ακούει ή δεν έχει πλέον τα εφόδια για να την κατανοήσει.
Οι άνθρωποι όμως που έχουν επιλέξει να ζουν κοντά της, οι άνθρωποι που ζουν βίο ασκητικό, σαν όλα της τα πλάσματα, μπορούν να την ακούν κάθε μέρα, να την κατανοούν και να έχουν όχι μόνο συμφιλιωθεί με το τέλος τους αλλά να μπορούν και να αναγνωρίσουν την στιγμή που αυτό θα ρθει, να μπορούν ακόμη και να το φέρουν οι ίδιοι όποτε θελήσουν, όποτε νιώσουν πανέτοιμοι να το βιώσουν, όποτε κουραστούν από τον βίο.
Είμαι βέβαιος πως ο αγαπημένος Χρόνης Μίσσιος ήταν ένας απ’ αυτούς. Η Ζωή του μαρτυρά πως γνώριζε τον Θάνατο, πως είχε προετοιμαστεί, βιώνοντας, γι’ αυτόν και πως επέλεξε την ώρα του να φύγει διότι έκρινε πως ήταν ό,τι ήθελε πραγματικά εκείνη τη στιγμή. Τώρα η ψυχή του θα πετά πάνω από τον επίγειο παράδεισό του στο Καπανδρίτι και θα χαμογελά κάθε φορά που μπαίνει η άνοιξη κι ανθίζουν οι πορτοκαλιές.
 http://yiannismakridakis.gr/?p=2125

Η ζωή μας μια φορά μας δίνεται



Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών ο συγγραφέας Χρόνης Μίσσιος. Νοσηλευόταν σε ιδιωτικό νοσηλευτήριο της Αθήνας ενώ «πάλεψε» με τον καρκίνο αρκετά χρόνια.

Ο Χρόνης Μίσσιος γεννήθηκε στην Καβάλα το 1930, από γονείς καπνεργάτες, και έζησε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στα Ποταμούδια, μια γειτονιά γεμάτη πρόσφυγες, καπνεργάτες από τη Θάσο και παράνομους κομμουνιστές κυνηγημένους από τη δικτατορία του Μεταξά.
Είναι η περίοδος που η οικογένειά του κατέφυγε στη Θεσσαλονίκη και ο Μίσσιος δουλεύει μικροπωλητής, με κασελάκι, στο λιμάνι. Το σχολείο το σταμάτησε στη δεύτερη τάξη του δημοτικού.
Από τα Γιαννιτσά, όπου τον στέλνει ο Ερυθρός Σταυρός μαζί με άλλα παιδιά για να γλιτώσουν από την πείνα της Κατοχής, περνάει στους αντάρτες.
Με την απελευθέρωση επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη και οργανώνεται στον Δημοκρατικό Στρατό Πόλεων.
Το 1947 συλλαμβάνεται, βασανίζεται και καταδικάζεται σε θάνατο.
Έζησε εννιά μήνες περιμένοντας κάθε πρωί να τον εκτελέσουν και γλίτωσε τον θάνατο χάρη σ'ένα τυχαίο γεγονός.
Έκτοτε, μέχρι και τον Αύγουστο του 1973 (αμνηστία του Παπαδόπουλου) περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε φυλακές και εξορίες, ως πολιτικός κρατούμενος (Μακρονήσι, Άι- Στράτης, Αβέρωφ, Κέρκυρα, Κορυδαλλός, κ.ά.)
Εκεί μαθαίνει ανάγνωση και γραφή.
Ένα “διάλειμμα” ελευθερίας, μεταξύ 1962 και 1967, τον βρίσκει στέλεχος της νεολαίας της ΕΔΑ, μέλος της πενταμελούς γραμματείας της Δ.Ν. Λαμπράκη και, στη συνέχεια, ιδρυτικό μέλος του ΠΑΜ.
Το πρώτο του βιβλίο “Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς… ” (Γράμματα, 1985) τον καθιέρωσε από τους πρώτους μήνες της κυκλοφορίας του ως συγγραφέα στη συνείδηση κριτικής και κοινού.
Την ίδια ανταπόκριση βρήκε και το δεύτερο βιβλίο του “Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε;” (Γράμματα, 1988).
“Κοσμοκαλόγερος”, σαν τους ήρωες ορισμένων από τα βιβλία του, ο Χρόνης Μίσσιος ζούσε εδώ και πολλά χρόνια στο Καπανδρίτι.


Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2012

Μια δόση από Νοέμβρη πραγματικό, του Γιάννη Μακριδάκη




Αυτές τις μέρες η μισή Ελλάδα παράγει στο φουλ. Ελιές, λάδια, καυσόξυλα, σούμες και  τσίπουρα. Νοέμβρης, ωραίος μήνας, γεμίζει τα πυθάρια.
Η άλλη μισή Ελλάδα ζει στον κόσμο της, όπως έκανε πάντα, μόνο που τώρα είναι λιγάκι πιο μίζερος. Και νομίζουν κιόλας πως αυτός είναι ο κόσμος ολάκερος.
Ακούσατε κανέναν από τους πολιτικάντηδες που κόπτονται για την ανάπτυξη της χώρας και για τη σωτηρία της, να μιλάει για παραγωγή; Προσωπικά μονάχα για ξεπουλήματα και για προσέλκυση ξένων επενδύσεων ακούω.
Γιατί; Διότι αυτοί που ζούνε στον κόσμο τους, μακριά (από την γη και) την παραγωγή, μάθανε να εξαγοράζουν τη ζωή και τον καθημερινό τους βίο. Κι όταν εξαγοράζεις, ξεπουλάς κιόλας σαν έρθει η ώρα. Κι όταν έχεις ξεπουληθεί συνειδησιακά, ξεπουλάς τα πάντα δίχως τσίπα, δίχως αξιοπρέπεια. Άγνωστη λέξη.
Έχουμε πρωθυπουργό από την Καλαμάτα αλλά ούτε που νοιάζεται για την παραγωγή. Κι ας αναστενάζει η μισή χώρα στα λιοτρίβια τούτον τον μήνα. Δεν ενδιαφέρουν οι χωριάτες. Μονάχα οι αστοί. Οι χωριάτες είναι εμπόδιο στα σχέδια και επιβάλλεται να τους ξεκάτσουμε από τα μέρη τους. Να τα απελευθερώσουμε από λόγου τους, από τα κουρέλια που παράγουν ακόμα και να τα ξεπουλήσουμε όσο όσο σε πολυεθνικές για να στήσουν εργοστάσια, με πρώτες ύλες τα τοπία της πατρίδας μας και εργάτες, όπου χρειάζονται, φτηνούς αστούς που θα μεταφερθούν λόγω πείνας και ανάγκης μισθού, διότι έτσι μάθανε.
Φύγανε κάποτε οι άνθρωποι από τη γη για να μη δουλεύουν και τώρα παραπονιούνται πως μείνανε άνεργοι. Είχανε τον κόπο τους ανεκτίμητο πλούτο και τώρα αγοράζουν τοις μετρητοίς και πανάκριβα τον κόπο άλλων, έχοντας νοικιάσει τον εαυτό τους σε εταιρίες για να πάρουν μισθό σε χρήμα και να μπορέσουν να αογράσουν αυτά που θα είχαν αν ήξεραν να παράγουν. Ας μη μιλήσουμε για ποιότητα.
Κι όσοι έχουμε μείνει πίσω και δουλεύουμε από την αυγή ως το τελευταίο φως, καμιά φορά και ύστερα απ’ αυτό, παράγοντας, τους βλέπαμε πριν να μας χλευάζουν επειδή είχαμε μείνει πίσω, λέγανε, και η ζωή προχώρησε δίχως εμάς, και τώρα μας χλευάζουν πάλι επειδή δεν μεταλλαχτήκαμε, υπερασπιζόμαστε τους τόπους μας κι έναν τρόπο ζωής προϊστορικό για τα δεδομένα τους. Έτσι τους μοιάζει η ζωή μας. Τους αξίζει να αγοράζουν πανάκριβα συσκευασμένα λάδια με φυτοφάρμακα. Τους αξίζει να πληρώνουν 250 ευρώ τον τόνο τα καυσόξυλα.
Τα λιοτρίβια τούτες τις μέρες είναι οι πιο χαρούμενοι τόποι. Ούτε χρέη, ούτε δάνεια, ούτε ευρώ, ούτε δόση. Μονάχα ο μόχθος να γίνεται λάδι και να τρέχει από την κάνουλα. Κι οι ξωμάχοι όλοι, γελαστοί και χαρωποί, να κάνουνε σχέδια για την επόμενη μέρα σαν να μην υπάρχει ζήτημα κανένα. Κουβέντα δεν ακούς για χρέη και για μισθούς που δεν φτάνουνε. Κι ας είναι οι μισοί από δαύτους υπάλληλοι. Ξεχνιούνται κάτω απ’ τα λιόδεντρα και βλέπουνε οι άνθρωποι τη ζωή όμορφη σαν γεμίσουνε τα τσουβάλια. Μεγάλη εντύπωση μου κανε, πράγματι, που δεν συνάντησα κανέναν κατσούφη στο ελαιοτριβείο, τρεις φορές που έχω πάει μες στον Νοέμβρη. Διότι η παραγωγική ζωή σε κάνει άνθρωπο. Σε αντίθεση με την κατανάλωση που σε κάνει άτομο. Αναλώσιμο. Κι έχει γεμίσει ο πλανήτης από τέτοιους, δυστυχώς. Και τον κουμαντάρουνε στραβά, όπως και τις ζωές τους.
http://yiannismakridakis.gr/?p=2109