ΑΡΣΗ ΤΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ.

Απαγορευτικό απόπλου

Λόγω των ισχυρών ανέμων, ισχύει απαγορευτικό απόπλου για τα λιμάνια Πειραιώς, Ραφήνας και Λαυρίου, ενώ κλειστές είναι και οι πορθμειακές γραμμές Πρίνου - Καβάλας, Κυλλήνης - Ζακύνθου και Κεφαλλονιάς - Πάτρας.

Ακαρπη η τριμερής συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας. Οι χαλυβουργοί συνεχίζουν τον αγώνα τους.

 

Απ’ ότι μας ενημερώνουν τηλεφωνικά η τριμερής συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας μεταξύ της εργοδοσίας της «Ελληνικής Χαλυβουργίας», εκπροσώπων των απεργών και του υφυπουργού Γιάννη Κουτσούκου απεδείχθη άκαρπη.
Ενώ τα αφεντικά της επιχείρησης έδειξαν να υποχωρούν και να αποδέχονται να μην γίνει καμιά αλλαγή στο εργασιακό καθεστώς που υπάρχει, δεν θέλησαν να δεσμευτούν ότι θα επαναπροσλάβουν τους 50 χαλυβουργούς που έχουν απολύσει. Μετά απ’ αυτό οι απεργοί συνεχίζουν τον αγώνα τους («είμαστε όλοι απολυμένοι» είπε απεργός χαρακτηριστικά. «Ή θα γυρίσουν όλοι στην δουλειά ή κανένας μας» συμπλήρωσε).

Ετσι συνεχίζουν την απεργία τους, ενώ αύριο θα πραγματοποιήσουν γενική συνέλευση για να επιβεβαιώσουν την απόφασή τους. Στις 6 το απόγευμα υπάρχει συναυλία έξω από τον χώρο του εργοστασίου με την συμμετοχή του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, του Διονύση Τσακνή, του Μιλτιάδη Πασχαλίδη και το συγκρότημα Κίτρινα Ποδήλατα.
http://tsak-giorgis.blogspot.com/2011/12/blog-post_9242.html

ΕΚΤΑΚΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΠΡΟΓΝΩΣΗΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΝ ΚΑΙΡΙΚΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ

Α. ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΗΜΕΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 21-12-2011 ΑΠΟ ΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΘΑ ΕΠΕΚΤΑΘΕΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ. 
ΚΥΡΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ :
1. ΟΙ ΙΣΧΥΡΕΣ ΒΡΟΧΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ. 
2. ΟΙ ΕΝΤΟΝΕΣ ΧΙΟΝΟΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΟΡΕΙΝΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΕ ΠΕΔΙΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΧΩΡΑΣ.
3. ΟΙ ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΟΙ ΑΝΕΜΟΙ ΣΤΑ ΠΕΛΑΓΗ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΠΟΥ ΕΙΤΕ ΣΑΝ ΝΟΤΙΑΔΕΣ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 22-12-11 ΕΙΤΕ ΣΑΝ ΒΟΡΙΑΔΕΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23-12-11 ΘΑ ΦΤΑΝΟΥΝ ΤΑ 8 ΜΕ 9 ΜΠΟΦΟΡ.
4. ΟΙ ΧΑΜΗΛΕΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23-12-11 ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΤΗΡΗΘΟΥΝ ΕΩΣ ΤΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΓΕΤΟΣ ΣΤΑ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ.
Β. ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 22-12-11 ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΕ ΙΣΧΥΡΕΣ ΒΡΟΧΕΣ, ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ ΚΑΙ ΕΝΤΟΝΕΣ ΧΙΟΝΟΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΟΡΕΙΝΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΕ ΠΕΔΙΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΧΩΡΑΣ. ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΝΤΟΝΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ, ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΤΗ ΘΡΑΚΗ, ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ. ΑΡΓΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΙΟΝΙΟ, ΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ ΚΑΙ ΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΣΤΕΡΕΑ ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΘΑ ΕΞΑΣΘΕΝΗΣΟΥΝ.
Γ. ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΜΕ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΙΟΝΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ ΟΠΟΥ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟΣ Η ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΧΩΡΑ ΑΛΛΑ ΒΑΘΜΙΑΙΑ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙ ΥΦΕΣΗ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΧΩΡΑ.
Δ. ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 24-12-11 ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΥΦΕΣΗ ΤΗΣ ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΧΩΡΑ. 
Ε. ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΙΣΧΥΡΕΣ ΒΡΟΧΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ ΘΑ ΣΗΜΕΙΩΘΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ 21-12-2011 ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 22-12-2011. ΑΠΟ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ΘΑ ΧΙΟΝΙΣΕΙ ΣΤΑ ΒΟΡΕΙΑ ΟΡΕΙΝΑ. 
emy.gr

Δικαστική βόμβα στην εφεδρεία

Απόφαση κόλαφος για την εργασιακή εφεδρεία στο Δημόσιο. Παγώνει την υπαγωγή εργαζομένου σε προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών. Ανοίγει ο δρόμος για εκατοντάδες προσφυγές.

Στον "πάγο" η υπαγωγή σε προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα εργαζομένου του Δημοσίου με προσωρινή διαταγή του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών.

Ειδικότερα, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, σύμφωνα με την "Ημερησία", εξέδωσε προσωρινή διαταγή με την οποία δικαιώνει υπάλληλο που υπηρετούσε σε Υπηρεσία Δημοσιονομικών Ελέγχων και ο οποίος ετέθη σε καθεστώς προσυνταξιοδοτικής διαθεσιμότητας.

Ο υπάλληλος υποστηρίζει στην αίτηση ακύρωσης της απόφασης ότι παραβιάστηκε το δικαίωμά του να εξελιχθεί μισθολογικά κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας του μέχρι τη νόμιμη συνταξιοδότησή του, το 2013.

Αναφέρει ακόμα ότι δεν διασφαλίστηκε η ίση μεταχείρισή του σε σχέση με τους υπόλοιπους υπαλλήλους της υπηρεσίας, αφού δεν υπήρξε προηγούμενη συγκριτική αξιολόγηση των προσόντων τους με αντικειμενικά κριτήρια.

Υποστηρίζει, εξάλλου, ότι η αιφνίδια απόφαση ανέτρεψε τον οικογενειακό του προγραμματισμό, με αποτέλεσμα να μη δύναται πλέον να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει.

Η εξέλιξη αυτή αναμένεται να προκαλέσει νέο "πονοκέφαλο" στην κυβέρνηση, καθώς θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι θα υπάρξουν πολλοί εργαζόμενοι που θα προσφύγουν δικαστικά, ζητώντας να εξαιρεθούν της εφεδρείας και να επανέλθουν στις υπηρεσίες τους

Ενώ αυτή η απόφαση έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα, ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Δημήτρης Ρέππας, επιχείρησε με χθεσινές δηλώσεις του να βγάλει εαυτόν από το κάδρο ενδεχόμενων απολύσεων, ξεκαθαρίζοντας ότι είναι κατηγορηματικά αντίθετος σε "ένα μέτωπο απολύσεων" και παίρνοντας σαφείς αποστάσεις από συναδέλφους του στο ΠΑΣΟΚ.

 http://news247.gr/oikonomia/ergasia/nayagio_ergasiakhs_efedreias_me_dikastikh_voula.1546364.html

λόγια Χαράμι

“Επρεπε να αποφύγουμε το μνημόνιο. Από τη στιγμή που μπήκαμε στο μνημόνιο, δεν διαπραγματευτήκαμε σωστά και βέβαια αποδειχθήκαμε πλήρως ανίκανοι στην διαχείριση των υποχρεώσεων που είχαμε αναλάβει” είπε μιλώντας στον “Σκάι” ο κ.Χρυσοχοΐδης και μίλησε και για στελέχη που έμοιαζαν να είναι την περίοδο εκείνη εκτός πραγματικότητας “

(Από τον Τύπο)

Με ενδιαφέρον παρακολουθήσαμε  τον Υπουργό κο Χρυσοχοΐδη προχτές στο ΣΚΑΙ να δηλώνει τα παραπάνω.

Καταρχήν το ενδιαφέρον μας ήταν κυρίως αυτό του θεατρικού κριτικού μιας και προσπαθούσαμε  να συγκρίνουμε το υποκριτικό του ταλέντο με το αντίστοιχο του έτερου εταίρου στο ΠΑΣΟΚ, του κου Λοβέρδου.

Καταλήξαμε ότι ουδείς μπορεί να συναγωνισθεί τον σπαραγμό και την συντριβή, το τραύμα στην φωνή που διαθέτει ο κος Λοβέρδος , ο οποίος, νομίζουμε,  δικαίως μπορεί να αποτελέσει τον Νέο Θιασάρχη του Θιάσου του ΠΑΣΟΚ στην παράσταση : « Αμάρτησα για το παιδί  και τον Παπαδήμο μου»

Όμως ο κος Χρυσοχοΐδης ας μας επιτρέψει μερικά σχόλια αλλά και καλοπροαίρετες συμβουλές που θα προσφέρουμε με όλη την μας την αγάπη.

Αγαπητέ κε Χ.,

Ο ελληνικός λαός δεν αποτελεί εξομολογητήριο να μας πείτε τις αμαρτίες σας και να ξεμπλέξετε με 10 Πάτερ Ημών. (εκτός βέβαια αν μπερδευτήκατε καθότι ο τηλεοπτικός εξομολογητής σας ονομαζόταν Παπά- Χελάς.)

Ο ελληνικός λαός δεν αποτελεί υποστηρικτική ομάδα ανθρώπων με προβλήματα εξάρτησης και συμπλεγματικών ενοχών. Θα μπορούσατε να πάτε και να πείτε κάλλιστα τα ίδια στους Ανώνυμους Μνημονιακούς.

Και εν πάσει περιπτώσει αφού κάματε την αυτοκριτική σας οφείλατε, αγαπητε κε Χ. , να προχωρήσετε, ως πρέπον και αρμόζον σε έναν Σοσιαλιστή,στα παρακάτω, πιθανόν και με προσωπικά σας έξοδα:

Να επιστρέψετε άμεσα τους μισθούς που περικόψατε από τότε που ψηφίσατε το Μνημόνιο.

Να ανοίξετε όλα τα μαγαζιά που έβαλαν λουκέτο.

Να επαναπροσλάβετε όλους τους απολυμένους.

Να αποσύρετε όλους τους φόρους και τα χαράτσια.

Να ανοίξετε όλα τα σχολεία και τα νοσοκομεία που κλείσατε.

Να επιστρέψετε τα χρήματα των Ασφαλιστικών Ταμείων  που χρησιμοποιήσατε για την αγορά σάπιων ελληνικών ομολόγων.

Να επαναφέρετε την Κάλυψη Υγείας στο σημείο  απ΄ όπου την παραλάβετε.

Να σκίσετε αμέσως τις όποιες  συμφωνίες έχετε υπογράψει με του δανειστές μετά την σύναψη του Μνημονίου.

Να ακυρώσετε όλα τα σχέδια παραχωρήσεων  fast track που έχετε υπογράψει ως υπουργός.

Να δώσετε εισιτήριο άνευ επιστροφής στους κυρίους Ράιχενμπαχ και Φούχτελ.

Να ακυρώσετε όλα τα αντισυνταγματικά νομοσχέδια που ψηφίσατε και να διαλύσετε άμεσα την στα όρια του Συντάγματος κυβέρνηση Παπαδήμου.

Αγαπητέ κε Χ. είστε και εσείς Χρεοκοπημένος αν και εποφθαλμιάτε την θέση του αρχηγού του κόμματος σας.

Κε Χ. καμιά φορά η σιωπή είναι Χρυσός.

Κε  Χ. ένας Ιάπωνας πολιτικός μετά τα λεγόμενα σας θα είχε κάνει Χαρακίρι.

Κε Χ. είναι Χρέος σας να Χαθείτε από προσώπου γής και γρήγορα.

Εξάλλου , αγαπητέ κύριε Χ. ,όπως λένε κι οι νέοι, έχετε φάει ήδη Χ από την ελληνική κοινωνία.

Επιτέλους,ρίξτε τίτλους τέλους.

Σοφία Λαμπίκη

Συσσίτιο  έξω από τον Οίκο Νάυτου
λαικιστες;

Τοπική εφημερίδα προέτρεψε χτες τον Περιφερειάρχη να προτείνει την Χίο για ένταξη στις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες.
Δηλαδή να παραχωρήσουμε το νησί στους Γερμανούς επιχειρηματίες χωρίς περιβαλλοντικούς ή αρχαιολογικούς περιορισμούς για να εγκαταστήσουν στο τσακ μπαμ όποια επιχείρηση γουστάρουν μην πληρώνοντας φορολογία και έχοντας ανασφάλιστους εργαζόμενους των 200 ε το μήνα.
Η δεν γνωρίζουν τι είναι οι Ε.Ο.Ζ. ή τί άλλο να σκεφτεί κανείς;
Πάντως το συμφέρο του τόπου σίγουρα δεν είναι στο μυαλό τους.
oinopionas

ΕΠΕΙΣΟΔΙΑΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΤΟΝ Δ.ΘΕΡΜΑΪΚΟΥ

Η Τελευταία μας ευκαιρία, του Γιάννη Μακριδάκη

Πρωί κινήσαμε παρέα με τον μπάρμπα Θωμά να σημαδέψουμε τις ελιές για το κλάδεμα. Δικό του ήτανε το χωράφι, χρόνια πολλά το φρόντιζε, το καθάριζε, το φρεζάριζε για να 'ναι το χώμα αφράτο, μάζευε τον καρπό, μπόλιαζε και τα δέντρα ύστερα από καμιά καλοκαιρινή πυρκαγιά που λάχαινε να περάσει από μέσα του, να κάψει τις ελιές και να ξανασκάσουνε αγρέλοι από τα αποκαϊδια. Χρόνια πολλά τον έθρεψε τον Θωμά το χωράφι εκείνο με το λάδι που του 'δινε μα τώρα πια εκείνος γέρασε και δε μπορεί να το 'χει, αγριέψανε τα δέντρα, φουντώσανε και έτσι, μιας και η ελιά θέλει λωλό αφεντικό, όπως λένε στα χωριά μας, το πήρα του λόγου μου για να του πάω παρακάτω το βίο του, μαζί και τον δικό μου.
Πήγαμε λοιπόν σήμερα πρωί πρωί να κάνουμε το σχέδιο. Με κόκκινη μπογιά ανά χείρας σημάδευα τα κλαδιά που μου υποδείκνυε ο Θωμάς πως πρέπει να κλαδέψω. Να καθαρίσω τις ελιές, να τις κάνω νυφούλες, να χαίρεσαι να τις βλέπεις. Να καθαρίσω και τους αγρέλους για να τους μπολιάσουμε παρέα τον Μάρτη, να μαθαίνω. Γυρνούσαμε εδώ κι εκεί και παρακεί και σημαδεύαμε λοιπόν, μπρος ο Θωμάς και από πίσω εγώ να βλέπω και ν' ακούω, μα αντιλήφθηκα άξαφνα πως με κάποια δέντρα που ήτανε καταφανώς μες στο δικό μας κτήμα δεν ασχολιότανε καθόλου, τα προσπερνούσε κι έφευγε δίχως να τα κοιτάζει.
Αυτά δεν είναι δικά μας, μου είπε σαν τον ρώτησα και έμεινα να τον κοιτώ γεμάτος απορία. Είδε τα μάτια μου που είχανε γραμμένο ξεκάθαρα το ερώτημα και μου 'δειξε μια πέτρα. Μια κοτρόνα ήτανε στα ριζά μιας παλιάς ελιάς που έδειχνε τα όρια. Κι άλλη μια στην άλλη άκρη του αγρού. Κι ένας δρυς στην παραπέρα άκρη, εκεί που το σύνορο ήτανε για μένα πια ξεκάθαρο αφού υπήρχε και ξερολιθιά πέρα πέρα να το ορίζει.
Και τίνος είναι οι ελιές που δεν είναι δικές μας, τον ρώτησα
Αλλονών, απάντησε ξερά, πεθαμένοι είναι πια όλοι. Τα παιδιά, τα εγγόνια τους, τα ανίψια τους, όλοι οι κληρονόμοι δεν έχουνε φανεί ποτές τόσα χρόνια εδώ, ούτε και ξέρουνε τα χωράφια των παππούδων τους.
Δηλαδή περιτριγυριζόμαστε από πεθαμένους, συνέχισα και το μυαλό μου δούλευε προς ύπουλη κατεύθυνση.
Ναι, μου απάντησε το ίδιο ξερά.
Κι άμα πεθάνουμε κι εμείς οι δυο μπάρμπα Θωμά, ποιος θα ξέρει τότε τίνος είναι τα χωράφια και τα δέντρα;
Κανένας. Τώρα μονάχα εγώ τα ξέρω πια, και όχι όλα. Να, έχει ένα χωράφι από κει, που συνορεύει με το δικό μας και δεν ξέρω τίνος είναι. Πενήντα χρόνια δεν έχω δει κανέναν να 'ρθει. Ζούγκλα έγινε.
Και γιατί δεν τις κλαδεύουμε και τις ελιές των πεθαμένων, να τις μπολιάσουμε, να δώσουνε καρπό, βγήκε από μέσα μου τελικά η πονηρή μου σκέψη.
Δεν είναι δικές μας σου λέω. Ποτέ δεν θα αγγίζεις ότι δεν είναι δικό σου, κατάλαβες;
Κατάλαβα, πώς δεν κατάλαβα. Αφού είδα τις δυο πέτρες που ορίζανε τα σύνορα απείραχτες για χρόνια. Ο αφέντης άνθρωπος δεν υπήρχε πια ούτε ως ανάμνηση αλλά τα όρια που είχε συμφωνημένα με τους διπλανούς του μαρτυρούσανε ακόμα πως κάποτε υπήρξε. Κι όσοι απομείνανε πίσω, τον περιμένουνε, δεν αγγίζουνε τίποτα δικό του. Μήπως ξαναϋπάρξει περιμένουνε ή φοβούνται πως όταν σαν θα πάνε κι αυτοί να τον βρούνε κάποτε, θα τους ζητήσει εκεί απάνω την ευθύνη για την κλεψιά.
Δεν ξαναμίλησα. Ακολουθούσα τον Θωμά και σημάδευα με την μπογιά όποιο κλαδί μου έδειχνε πως πρέπει να κοπεί, για να ρθω άλλη μέρα με το αλυσσοπρίονο να κάνω τη δουλειά. Ώσπου φτάσαμε στον δρυ και στην ξερολιθιά που χώριζε το κτήμα μας από του αποθαμένου.
Ο άγραφτος νόμος της αγροτικής ζωής λέει πως ο όποιο χωράφι είναι πιο ψηλά από το άλλο, σ' αυτό ανήκει ο τοίχος, είπε ο Θωμάς και μου τον έδειξε πέρα πέρα με το δάχτυλο.
Κούνησα το κεφάλι μου πως κατάλαβα και χαμογέλασα με ικανοποίηση επειδή ο τοίχος θεωρούνταν δικός μας. Μα πάλι προς το συμφέρον μου τα είχα καταλάβει. Πρώην αστός, μεγαλωμένος μες στην σύγχρονη κοινωνία των συμφερόντων και της ιδιώτευσης. Δεν πρόλαβα να χαρώ όμως για πολύ την ιδιοκτησία μου.
Άμα ο διπλανός σού πει "μάζεψε τον τοίχο σου που γκρέμισε κι έπεσε μες στο χωράφι μου", είσαι υποχρεωμένος δίχως δεύτερη κουβέντα να πας να τον φτιάξεις, συνέχισε το σκεπτικό του ο Θωμάς σαν να μην είχε τελειώσει τα λόγια του τα πρώτερα και έμεινα πάλι ενεός με τη σοφία των παλιών ανθρώπων αλλά κυρίως με τη διαφορά νοοτροπίας μεταξύ εμού και του γηραιού μου φίλου. Μεταξύ των ανθρώπων της γης και των ανθρώπων της πόλης.
Γύρω μας όλοι νεκροί, τα δέντρα τους παρατημένα για μισόν αιώνα και βάλε, παρ' όλα αυτά εγώ, ο νέος αφέντης του χωραφιού, έπαιρνα μαθήματα καλής γειτονίας από τον παλιό, που έλεγε ό,τι είχε να πει για να αποσυρθεί με τη συνείδησή του ήσυχη, να μη φέρει ευθύνη.
Αφού τελειώσαμε μετά από λίγη ώρα τη δουλειά, κινήσαμε να φύγουμε για το χωριό. Περνώντας από την Κοινοτική γεώτρηση, μου 'δειξε το ρολόι. Εδώ θα 'ρχεσαι κάθε φορά πριν βάλεις μπρος να ποτίσεις άμα τύχει και βάλεις ποτέ μπαχτσέ μες στο χωράφι, μου είπε, θα γράφεις το νούμερο, θα πηγαίνεις ύστερα να ανοίγεις το νερό, θα κάνεις τη δουλειά σου, θα ποτίζεις τον κήπο σου και όταν τελειώνεις θα ξανάρχεσαι να γράφεις το νέο νούμερο για να πεις στην υπηρεσία της κοινότητας πόσο νερό έκαψες, κατάλαβες;
Τώρα πια είχα μείνει τελείως εμβρόντητος. Όλα επαφείονταν εδώ και χρόνια στον λόγο των ανθρώπων κι ακόμα αυτή η κατάσταση δεν είχε αλλάξει διόλου στο χωριό.
Κι άμα κάποιος δεν πάει να σημειώσει πόσο νερό έκαψε, τον ρώτησα μόνο και μόνο για ν' ακούσω την απάντηση.
Ε, αυτός θα κλέψει το νερό, αλλά κανένας δεν το κάνει αυτό το πράμα, αποκρίθηκε πάλι κοφτά και με μια βεβαιότητα που δεν χωρούσε αντίρρηση.
Τον πήγα με το τζιπ ως το σπίτι του.
Πού πήγε αυτή η Ελλάδα, πού πήγε αυτός ο λεβέντης λαός που ο λόγος του ήτανε συμβόλαιο, που έβαζε μια πέτρα πανω στην άλλη και μένανε κι οι δυο εκεί για αιώνες να ορίζουνε, αναρωτήθηκα καθώς οδηγούσα μόνος μετά από λίγα λεπτά. Πώς καταντήσαμε έτσι εμείς οι νεώτεροι; Πως μας μετάλλαξε μέσα σε δυο γενιές η θεωρεία της ιδιώτευσης και η πρακτική της κατανάλωσης, η ευκολία με την οποία μάθαμε να κατακτούμε τον βίο μας.
Μα καθώς είχα απομείνει έτσι συνοφρυωμένος και σκεπτικός, μια λάμψη ξαφνικά διαπέρασε τα μάτια μου. Εδώ είναι ακόμα αυτός ο λαός, αυτή η Ελλάδα. Μόλις την είχα συναντήσει και με δίδαξε τόσα πράγματα μέσα σε μισή ώρα! Πνέει τα λοίσθια αλλά υπάρχει ακόμα, χαμογέλασα. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε εμείς, τα θύματα μιας κατασκευασμένης κρίσης καπιταλισμού, είναι να ξαναβρούμε σύντομα τους τελευταίους εκπροσώπους της και να είμαστε δεκτικοί σ' αυτά που θα μας δείξουν. Δεν είναι αργά για να το πράξουμε αυτό, είναι όμως η τελευταία μας ευκαιρία για να σωθούμε. Διότι, όταν σε λίγο καιρό αποδημήσουν κι οι τελευταίοι εκπρόσωποί του τσαγανού μας, τότε θα απομείνουμε πια ορφανοί. Θ' απομείνουμε να παλεύουμε δίχως κανένα παρελθόν με τα νύχια των αρπακτικών της νέας τάξης. Τότε θα πάμε χαμένοι. Γρηγορείτε λοιπόν.

Γιάννης Μακριδάκης

Στις βραχείες λίστες των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας ο «Ήλιος με δόντια»

Δελτία Τύπου Δευτέρα,19 Δεκεμβρίου 2011

19/12/2011     Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού ανακοινώνει, σε εφαρμογή της νέας νομοθεσίας που διέπει τον θεσμό των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας, τις βραχείες λίστες για τα τα βραβεία Διηγήματος-Νουβέλας, Μυθιστορήματος, Ποίησης, Δοκιμίου-Κριτικής, Πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα, Χρονικού-Μαρτυρίας, καθώς και τις βραχείες λίστες για τα βραβεία Λογοτεχνικής Μετάφρασης (έργου ξένης λογοτεχνίας στα ελληνικά και ενδογλωσσικής μετάφρασης). Οι βραχείες λίστες συνοδεύονται από Έκθεση των Επιτροπών, από την οποία προκύπτει το σκεπτικό τους. Στο αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα, μόλις ολοκληρωθούν οι σχετικές εργασίες των αρμοδίων επιτροπών, θα επαναληφθεί η ίδια διαδικασία για τα βραβεία παιδικού λογοτεχνικού βιβλίου και μετάφρασης ελληνικής λογοτεχνίας σε ξένη γλώσσα. Α. ΚΡΑΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΔΙΗΓΗΜΑ-ΝΟΥΒΕΛΑ 1. Θανάσης Βαλτινός για το έργο του «Ο τελευταίος Βαρλάμης», εκδόσεις Εστία. 2. Μιχάλης Γκανάς για το έργο του «Γυναικών : Μικρές και πολύ μικρές ιστορίες», εκδόσεις Μελάνι. 3. Αλέξανδρος Ίσαρης για το έργο του «Βίνκελμαν ή το πεπρωμένο», εκδόσεις Κίχλη. 4. Αχιλλέας Κυριακίδης για το έργο του «Κωμωδία», εκδόσεις Πόλις. 5. Βάσω Νικολοπούλου για το έργο της «Βασιλική», εκδόσεις Πόλις. 6. Χρήστος Οικονόμου για το έργο του «Κάτι θα γίνει, θα δεις», εκδόσεις Πόλις. 7. Ελεωνόρα Σταθοπούλου για το έργο της «Καλό αίμα, κακό αίμα», εκδόσεις Εστία. ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 1. Κώστας Ακρίβος για το έργο του «Ποιος θυμάται τον Αλφόνς», εκδόσεις Μεταίχμιο. 2. Θεόδωρος Γρηγοριάδης για το έργο του «Ο παλαιστής και ο δερβίσης», εκδόσεις Πατάκη. 3. Μάρω Δούκα για το έργο της «Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ», εκδόσεις Πατάκη. 4. Ιωάννα Καρυστιάνη για το έργο της «Τα σακιά», εκδόσεις Καστανιώτη. 5. Θωμάς Κοροβίνης για το έργο του «Ο γύρος του θανάτου», εκδόσεις Άγρα. 6. Γιάννης Μακριδάκης για το έργο του «Ήλιος με δόντια», εκδόσεις Εστία.  7. Αμάντα Μιχαλοπούλου για το έργο της «Πώς να κρυφτείς», εκδόσεις Καστανιώτη. ΠΟΙΗΣΗ 1. Νάσος Βαγενάς για το έργο του «Στη Νήσο των Μακάρων», εκδόσεις Κέδρος. 2. Γιώργος Βέης για το έργο του «Μετάξι στον κήπο», εκδόσεις Ύψιλον. 3. Γιάννης Κοντός για το έργο του «Η στάθμη του σώματος», εκδόσεις Μεταίχμιο. 4. Χριστόφορος Λιοντάκης για το έργο του «Στο τέρμα της πλάνης», εκδόσεις Καστανιώτη. 5. Γιώργος Μαρκόπουλος για το έργο του «Κρυφός κυνηγός», εκδόσεις Κέδρος. 6. Θανάσης Μαρκόπουλος για το έργο του «Μικρές ανάσες», εκδόσεις Μελάνι. 7. Κώστας Μαυρουδής για το έργο του «Τέσσερις εποχές», εκδόσεις Κέδρος. 8. Αργύρης Χιόνης για το έργο του «Ό,τι περιγράφω με περιγράφει – Ποίηση δωματίου», εκδόσεις Γαβριηλίδης. οι υπόλοιπες υποψηφιότητες εδώ:http://www.yppo.gr/2/g22.jsp?obj_id=48691

Μεγαλειώδης συγκέντρωση στη Σάμο για το ακτοπλοϊκό!

Γιά άλλη μια φορά μίλησαν οι πολίτες και "πήραν τη κατάσταση στα χέρια τους".
Σε μια μεγαλειώδη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε χθες

το απόγευμα στο Λιμάνι της Σάμου πάνω από 1000 άτομα βροντοφώναξαν, "ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΣΑΜΙΝΑ"
Ζήτησαν αξιοπρεπείς συγκοινωνίες και δήλωσαν αποφασισμένοι πως θα προχωρήσουν και σε άλλες κινητοποιήσεις.
Η συγκέντρωση έγινε κατά την αναχώρηση του πλοίου ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ, στο πρώτο του ταξίδι από τη Σάμο στον Πειραιά και ενώ ήταν προγραμματισμένο να φύγει στις 6 το απόγευμα τελικά έφυγε στις 20:16 με τους επιβ΄τες να περιμένουν υπομονετικά να τελειώσει η διαμαρτυρία, αφού αρκετοί από αυτούς ήταν και διαμαρτυρόμενοι αλλά και ταξιδιώτες!

Παρόλο που το κρύο ήταν τσουχτερό οι πολίτες δεν έφυγαν ούτε στιγμή δείχνοντας την αγωνία τους σε αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στο νησί.
http://samiakignomi.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=2538%3A%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%8E%CE%B4%CE%B7-%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%AD%CE%BD%CF%84%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CF%83%CE%AC%CE%BC%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BB%CE%BF%CF%8A%CE%BA%CF%8C&Itemid=83

«Δεν θα γυρίσω να πάρω την Αννα. Συγγνώμη»

Γονείς σε απόλυτη φτώχεια ζητούν να αφήσουν το παιδί τους στα χωριά SOS

Της Μαριλης Μαργωμενου

Η Αννα ήταν ακόμα στον παιδικό σταθμό. Είχε πάει απόγευμα και η μαμά της δεν είχε εμφανιστεί. Οι νηπιαγωγοί δεν ήξεραν τι να κάνουν. Ωσπου το κοριτσάκι έβγαλε κάτι απ' την τσέπη του. Ηταν ένα σημείωμα: «Δεν θα γυρίσω να πάρω την Αννα. Δεν έχω λεφτά, δεν μπορώ να τη μεγαλώσω. Συγγνώμη. Η μαμά της».

Ο άνθρωπος που μου λέει την ιστορία την διηγείται σαν κάτι συνηθισμένο. Ο Στ. Σιφνιός είναι υπεύθυνος της κοινωνικής υπηρεσίας στα Παιδικά Χωριά SOS. «Οι νηπιαγωγοί κάλεσαν την Εισαγγελία», λέει. «Και ο εισαγγελέας έστειλε το παιδί σ' εμάς».

Ολα αυτά δεν έγιναν σε κάποιο βιβλίο του Ντίκενς. Εγιναν σε μια συνοικία της Αθήνας. Η μαμά της Αννας δεν είναι τρελή. Είναι μια κοπέλα που έχασε τη δουλειά της και πανικοβλήθηκε. Σαν την ιστορία της, υπάρχουν τουλάχιστον πεντακόσιες ακόμη ιστορίες. Σήμερα στην Ελλάδα πεντακόσιοι γονείς είναι σε τέτοια οικονομική κατάσταση, που ζήτησαν στα Παιδικά Χωριά SOS να αφήσουν εκεί το παιδί τους.

«Μέχρι πριν από δύο χρόνια, το 95% των αιτημάτων είχε να κάνει με κακοποίηση. Αποφάσιζε ο εισαγγελέας πως κινδυνεύει το παιδί», λέει στην «Κ» η κοινωνική λειτουργός των Χωριών SOS, Π. Βασταρούχα. «Τώρα τα μισά αιτήματα είναι από γονείς σε απόλυτη φτώχεια. Οκτώ στις δέκα φορές είναι Ελληνες, τις πιο πολλές φορές μονογονεϊκές οικογένειες, συνήθως χωρίς άλλους συγγενείς».

Η κυρία Μαρίνα εδώ και 19 χρόνια είναι μητέρα στα Χωριά SOS. Εκείνη ζει την ιστορία από την άλλη πλευρά. «Το καινούργιο παιδάκι το φέρνει στο σπίτι μας η μαμά του», λέει. «Του δείχνει το κρεβάτι του, του δείχνει το δωμάτιό του, του δείχνει εμένα. Και μετά, «σ' αγαπάω» λέει, και φεύγει. Και το παιδάκι μένει στην πόρτα». Το ακούω στη φωνή της.

Στέκονται και κοιτάζουν

Η κυρία Μαρίνα κάνει προσπάθεια για να συνεχίσει. «Κανένα τους δεν φωνάζει», λέει. «Στέκονται στην πόρτα και κοιτάζουν μέχρι να χαθεί η μαμά τους. Αν είναι αδελφάκια, δύο ή πιο πολλά, εκείνο το βράδυ δεν μπορείς να τα χωρίσεις. Τα βάζεις το καθένα στο κρεβάτι του και δέκα λεπτά μετά γίνονται ένα κουβάρι, μαζεύονται όλα μαζί ξανά, να αγγίζουν το ένα το άλλο».

Κανονικά, τα Χωριά SOS δεν δέχονται παιδιά που η οικογένειά τους είναι απλώς φτωχή. Γι' αυτές τις οικογένειες υπάρχει πρόγραμμα στήριξης στο σπίτι. Αλλά η απόλυτη φτώχεια δεν πάει σχεδόν ποτέ μόνη της. «Ηρθε ένα κοριτσάκι εδώ και νόμιζα πως έχει πρόβλημα. Τριών χρόνων, δεν ήξερε ούτε 15 λέξεις», λέει η κοινωνική λειτουργός. «Το είδαν οι γιατροί και είπαν πως η υγεία του είναι μια χαρά. Ο μπαμπάς του στις λαϊκές, η μαμά του τυφλή, το είχαν εγκαταλείψει το παιδί. Οταν δεν σου μιλάει κανείς, πώς να μάθεις λέξεις;». Η φτώχεια οδηγεί στην παραμέληση, ακόμα και στην κακοποίηση. Κάποιοι άνθρωποι, πριν φτάσει το παιδί τους εκεί, διαλέγουν την άλλη λύση. Οσο ακραία κι αν φαίνεται σ' εμάς.

«Εβγαινα απ' το Χωριό να πάρω γάλα για τα δικά μου τα παιδιά», λέει η κυρία Μαρίνα. «Στην κεντρική πύλη ήταν μια γυναίκα μ' ένα κοριτσάκι. Δεν ήξερε ότι εγώ είμαι μητέρα SOS, δεν με είδε καν. Κρατούσε το παιδί της όρθια και του μιλούσε. «Μη νομίζεις πως η μαμά δεν σ' αγαπάει. Σε λατρεύει η μαμά, αλλά δεν έχει να σου δώσει φαγητό. Αυτοί οι καλοί άνθρωποι εδώ...». Νόμιζε πως θα μπει μέσα, θα βρει κάποιον να αφήσει το παιδάκι και θα φύγει». Η κυρία Μαρίνα κρατάει με το χέρι της το μέτωπό της. Οσα χρόνια κι αν είσαι εδώ, μερικά πράγματα δεν τα συνηθίζεις ποτέ. «Το κρατούσε απ' το χέρι», λέει. «Κι αυτό δεν μιλούσε. Μόνο είχε σηκώσει το κεφαλάκι του και την κοίταζε. Δεν ξέρω τι έγινε μετά. Εφυγα. Είχα να πάρω γάλα στα δικά μου τα παιδιά».

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_18/12/2011_466572

ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΚΑΘΙΚΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΛΥΣΑΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ

Καλή χρονιά 2012 από το Φιλοζωικό Σύλλογο Χίου!

Κράτησαν ενέχυρο τα κινητά της, για να εξετάσουν τη μητέρα της !!!

Μια απίστευτη ιστορία έζησε η κ. Δήμητρα Σουσαμλή, από την Αγιάσο της Λέσβου.
Πριν από λίγες ημέρες, η 75χρονη μητέρα της η οποία πάσχει από την ασθένεια του Αλτσχάιμερ, αισθάνθηκε μία έντονη αδιαθεσία, με δυνατό πόνο στην καρδιά της.
Αμέσως τη μετέφερε με το αυτοκίνητό της στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης, για να τις παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες.
Αφού της έκαναν αιματολογικές και ακτινολογικές εξετάσεις, ζήτησαν από την κόρη της Δήμητρα Σουσαμλή, να πληρώσει κάποια χρήματα, για να τις παραδώσουν τα αποτελέσματα των εξετάσεων και να συνεχίσουν τις περαιτέρω ενέργειες.
Η κ. Σουσαμλή σύμφωνα με όσα καταγγέλει στο LesvosNews.gr, τους είπε ότι δεν είχε μαζί της χρήματα και ότι θα προσπαθούσε να βρει κάποιον γνωστό της, για να τις φέρει, ή αν γινόταν να τα πήγαινε η ίδια την επόμενη ημέρα.
Η απάντηση που πήρε, ήταν ότι έχουν άνωθεν εντολές και δεν μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο.
Η κ. Δήμητρα μέσα στην απελπισία της και μη γνωρίζοντας και την κατάσταση της υγείας της μητέρας τη,ς έψαχνε εναγωνίως να βρει κάποια λύση.

Και ξαφνικά κάποιος υπάλληλος του Νοσοκομείου, μεταφέροντας τις εντολές κάποιων ανεγκέφαλων, της πρότειναν να αφήσει σαν εγγύηση κάποιο προσωπικό της αντικείμενο, για να έφερνε τα χρήματα.
Εκείνη τους είπε ότι τα μόνα πράγματα που είχε μαζί της, ήταν τα δύο κινητά της τηλέφωνα.
Και όντως…
Οι «φωστήρες» του Νοσοκομείου, πήραν τα δύο κινητά της και τα κράτησαν ενέχυρο, μήπως και το κράτος πρόνοιας που εννοείται ότι έχουμε, χάσει τα χρήματα από την κ. Δήμητρα Σουσαμλή.
Είμαστε σίγουροι ότι ο Διοικητής του Νοσοκομείου Δημήτρης Κατσιφαράκης έχει άγνοια του θέματος και πιστεύουμε επίσης, ότι μόλις πληροφορηθεί το γεγονός, θα διατάξει αμέσως έρευνα και φυσικά θα πρέπει να ζητήσουν και μία συγνώμην από την κ. Δήμητρα Σουσαμλή, η οποία γνώρισε τον εξευτελισμό.
Θα πρέπει τέλος να τονίσουμε, γιατί έχει αξία να το υπογραμμίσουμε, ότι η κ. Σουσαμλή, είναι μία πολύ συνεπής επιχειρηματίας της Λέσβου.
http://www.lesvosnews.gr/?p=27693