Πριν 3 χρόνια γέννησε κάτω από το αρμυρίκι στην παραλία Λήμνος της Βολισσού Χίου.
Το καλοκαίρι που πέρασε, φίλος με μάσκα την είδε ξαφνικά μπροστά του να κολυμπάει και κόντεψε να τα κάνει πάνω του πριν απομείνει μετά με το στόμα ανοιχτό να την θαυμάζει.
Χτες η φουσκονοτιά την ξέβρασε σκοτωμένη στην παραλία αυτή την υπέροχη μόνιμη κάτοικο της παραλίας μας.
Ελπίζουμε να ζούνε τα παιδιά της και να μην εξαφανιστεί το είδος από τα μέρη μας.
γμ

Θύελλα στη Χίο

Καλή σκότιση

Ποιά Φώτα;
Βλέπω εξέδρες φορτωμένες με παπάδες,χαρτογιακάδες να γέρνουν υπό το βάρος των παρασήμων, πολιτικούς και τοπικούς κοτζαμπασαίους "ψυχὲς μαραγκιασμένες ἀπὸ δημόσιες ἁμαρτίες",ξεβράκωτους νέους -και όχι μόνο - να πηδούν να πιάσουν το βαρυτιμο σταυρό,από κάτω απ΄το νερό πάει η κλωτσιά σύννεφο, "άστο μαλάκα , εγώ τόπιασα πρώτος", μετά ταπεινά τον παραδίδει στη χρυσοποίκιλτη λατέρνα και λαμβάνει την ευλογία από το Χέρι που μετρά τάματα και λεφτά από παγκάρια.
Πόσο στοιχίζει αυτό το άθλιο θέαμα σε χρήμα και πολιτισμό;
Τί ευλογούν με πάσα λαμπρότητα;
Τα νερά της θάλασσας,το Αρχιπέλαγος που κόψαν και πουλήσαν σε οικόπεδα;
Τα νερά της λίμνης που αντάλλαξαν για ένα χρυσό πινάκιο με φακή;
Τα νερά των ποταμών που ξεφορτώνονται τα λύματα Άγιοι Βιομήχανοι;
Ή αυτά τα νερά που έχουν πουληθεί για ηλεκτροπαραγωγή;
Καλή φώτιση , λένε .
Ποιά φώτιση στη χώρα των σκοταδιστών;
Εδώ ούτε οι γλώσσες του Αγίου Πνεύματος που κατέβηκε επί τας κεφαλάς των Μαθητών δεν έκαναν δουλειά, θα κάνει μια ευχή ενός θείου τοκογλύφου με πλουμιστά άμφια;
Καλή φώτιση ή καλή πτώχευση;
(αει στο διάολο συγχύστηκα πάλι, θα δώ το Γκλέτσο που πηδά για τον σταυρό και είναι και κορμάρα)

Σαν σήμερα

Οι «Σπαρτακιστές»

Η εξέγερση των Σπαρτακιστών
Η ηττημένη στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, Γερμανία, αλλάζει σελίδα στα τέλη του 1918, με την εκθρόνιση του Κάιζερ Γουλιέλμου Β' και την εγκαθίδρυση της λεγόμενης «Δημοκρατία της Βαϊμάρης». Ξεκίνησε με την προσπάθεια οικοδόμησης μιας φιλελεύθερης δημοκρατίας αλλά η αδυναμία συνεργασίας με τους κομμουνιστές, για τους οποίους οι σοσιαλδημοκράτες ήταν "σοσιαλοφασίστες" και κατέληξε με την άνοδο στην εξουσία του Χίτλερ το 1932. Τότε το NSDAP αναδεικνύεται ως το ισχυρότερο κόμμα και κέρδισε τις περισσότερες έδρες στη νέα Βουλή.
Σ' όλο αυτό το διάστημα το καθεστώς βρισκόταν κάτω από την πίεση των άκρων. Η πρώτη αμφισβήτηση ήρθε από τ' αριστερά. Στις 5 Ιανουαρίου του 1919 ξεσπά στο Βερολίνο η εξέγερση των «Σπαρτακιστών», με σκοπό την εγκαθίδρυση κομμουνιστικής διακυβέρνησης στο πρότυπο της Σοβιετικής Ένωσης.
Οι «Σπαρτακιστές» ήταν μία επαναστατική οργάνωση, που δημιουργήθηκε στ' αριστερά του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) στα τέλη του 1914, από την πολωνοεβραίαΡόζα Λούξεμπουργκ (ο σοσιαλιστής βαυαρός πρωθυπουργός Κουρτ Άισνερ ήταν επίσης εβραίος), και τον δικηγόρο Καρλ Λίμπκνεχτ, γιο του ιδρυτή του κόμματος, Λέο Γιόγκισες Κλάρα Τσέτκιν, Φραντς Μέρινγκ. Πήραν το όνομά τους από τον διάσημο σκλάβο της αρχαιότητας Σπάρτακο
Ήταν αντίθετοι στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, καταδίκαζαν τον ιμπεριαλισμό και υποστήριζαν την ταξική πάλη και την επαναστατική δράση των μαζών. Ασκούσαν μεγάλη επιρροή στην εργατική τάξη των γερμανικών μεγαλουπόλεων (Βερολίνο, Στουτγκάρδη, Αμβούργο κ.ά.).
Στις 18 Ιανουαρίου 1917 τέθηκαν εκτός SPD και τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου μαζί με άλλους διαγεγραμμένους σοσιαλιστές ίδρυσαν το Ανεξάρτητο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (USPD). Όταν το SPD και το USPD συνεργάστηκαν για τον σχηματισμό κυβέρνησης μετά την εκθρόνιση του κάιζερ Γουλιέλμου Β' (9 Νοεμβρίου 1918), οι «Σπαρτακιστές» αποχώρησαν και την 1η Ιανουαρίου 1919 ίδρυσαν μαζί με άλλους ανεξάρτητους κομμουνιστές το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας (KPD).
Πέντε μέρες αργότερα εξεγείρονται, παρά την αντίθεση της Λούξεμπουργκ, που πιστεύει ότι οι συνθήκες δεν είναι ώριμες για προλεταριακή επανάσταση.. Θεωρεί την εξέγερση πρόωρη. Η τάξη ακόμη έχει σοβαρές αυταπάτες και δεν έχει σπάσει από την SPD . Η συμβουλή προς τους επαναστατημένους εργάτες του Βερολίνου ήταν να αυτοσυγκρατηθούν. Η εξέγερση συντρίβεται μέσα σε δέκα μέρες από τους σοσιαλδημοκράτες του καγκελαρίου Φρίντριχ Έμπερτ, που είχαν τη συνδρομή υπολειμμάτων του αυτοκρατορικού στρατού και ακροδεξιών παραστρατιωτικών ομάδων.
Εκατοντάδες «Σπαρτακιστές» εκτελούνται. Η Ρόζα Λούξεμπουργκ και ο Καρλ Λίμπκνεχτ συλλαμβάνονται και δολοφονούνται κατά τη διάρκεια της ανάκρισης (15 Ιανουαρίου 1919).
Ο Καρλ Λίμπκνεχτ έγραψε την ημέρα που έμελλε να δολοφονηθεί:
«Οι χαμένοι του χθες θα είναι οι νικητές του αύριο, καθώς θα έχουν μάθει από την ήττα». 
Οι επιχειρήσεις καταστολής συνεχίστηκαν έως τον Μάρτιο, με τη δολοφονία και άλλων ηγετικών στελεχών των «Σπαρτακιστών».
Παρά την εγκαθίδρυση μιας βραχύβιας Δημοκρατίας των Σοβιέτ στη Βαυαρία (6 Απριλίου - 1 Μαΐου 1918), με την αποτυχία της εξέγερσης των «Σπαρτακιστών» το γερμανικό επαναστατικό κίνημα υπέστη ανεπανόρθωτο πλήγμα.

“Αν το πλήθος είχε αρχηγούς αποφασισμένους, που ήξεραν τι ήθελαν, αντί να έχει καλούς ρήτορες, θα είχε γίνει κυρίαρχο του Βερολίνου εκείνη τη μέρα, γύρω στο μεσημέρι”

Ε, ρε, γλέντια!

Ο ΔΟΛ και ο κ. Γ. Παπανδρέου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  πριν 0'

 Eπίθεση στα μίντια, στα συμφέροντα και στη Δικαιοσύνη εξαπέλυσε ο κ. Γ. Παπανδρέου κατά την εισήγηση του στο Πολιτικό Συμβούλιο του ΠαΣοΚ, επισημαίνοντας ότι ευθύνονται για την εσωτερική κρίση της χώρας. «Δεν είμασταν όσο έπρεπε αποφασιστικοί απέναντι σε ένα σύστημα πελατειακό, αντιπαραγωγικό, κομπραδόρικο, το οποίο ευθύνεται για την εθνική κρίση».

Στη συνέχεια, σύμφωνα με την ενημέρωση που έκανε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠαΣοΚ κ.Π. Μπεγλίτης, έκανε συγκεκριμένες τις αναφορές του. «Έπρεπε να ονομαστικοποιήσουμε τα συμφέροντα», είπε και κατονόμασε τον
εκδότη του Βήματος κ. Στ. Ψυχάρη, ο οποίος όπως σημείωσε, ζήτησε δάνειο από την Εθνική Τράπεζα. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της τράπεζας ζήτησε τη γνώμη του πρωθυπουργού, ο οποίος του απάντησε ότι αν πληροί τους όρους και τις προυποθέσεις να δώσει το δάνειο χωρίς να ρωτά τον πρωθυπουργό. Αλλά επειδή δεν τους πληρούσε δεν έλαβε το δάνειο των 10 εκ. ευρώ.

Μετά από αυτό, μετέφερε ο κ. Μπεγλίτης ότι ανέφερε ο κ. Παπανδρέου, άρχισε ευθεία και ανοιχτή σύγκρουση και ευθεία υπονόμευση όταν η κυβέρνηση και το υπουργείο οικονομικών και η κυβέρνηση προσπαθούσαν για τη συγχώνευση της Εθνικής με την Alpha Bank, η οποία αν πετύχαινε θα είχε πολύ θετικές επιπτώσεις για την οικονομία".

Κατόπιν, αναφέρθηκε στη δικαστική εξουσία και στη διερεύνηση από αυτή των κατηγοριών που διατυπώθηκαν για παιχνίδια του αδελφού του με τα CDS. «Η δικαιοσύνη έπρεπε να αποφασίσει αμέσως και μην καθυστερεί καθιστώντας όμηρο και υπόλογο τον πρωθυπουργό», τόνισε.

Ο πρόεδρος του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη κ. Σταύρος Π. Ψυχάρης έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Είναι αληθές ότι ο ΔΟΛ εζήτησε δάνειο από την Εθνική Τράπεζα της οποίας είναι πελάτης τα τελευταία 90 χρόνια. Η Εθνική είπε όχι επισήμως. Ανεπισήμως μας είπαν ότι δεν το ενέκρινε το Μαξίμου.

Είναι προφανές ότι παρεμβάσεις στις τράπεζες εναντίον εφημερίδων που δεν ικανοποιούν τις επιθυμίες των κυβερνώντων μαρτυρούν φασίζουσα νοοτροπία.

Είναι αυτονόητο ότι μαζί με την εξουσία χάνεται και η μνήμη, ακόμη και για εντελώς πρόσφατα γεγονότα.

Ο υπό αποχώρηση πρόεδρος του ΠαΣοΚ παρακαλείται να δηλώσει υπό ποιες συνθήκες συναντηθήκαμε τελευταία φορά στο Μέγαρο Μαξίμου και γιατί ζητήθηκε να πάμε από την πίσω πόρτα του κτιρίου. Και ποιος ζήτησε κάτι από τον άλλο!»

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=437494 

κρίση; ποιά κρίση;

τρελά κέφια
ο αντιπεριφερειάρχης Χιου με δημοτικούς συμβούλους και άλλες κεφάτες κυρίες που δεν τις αγγίζει η κρίση ανοίγοντες μια απλή σοσιαλιστική σαμπάνια για το καλό!
μα, γιατί γκρινιάζουν οι πτωχοί;
ας πιουν μιαν σούμαν χιωτικην

ΕΚΤΑΚΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΠΡΟΓΝΩΣΗΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΝ ΚΑΙΡΙΚΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ

1. ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ (6-1-2012) ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ ΑΡΧΙΚΑ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΒΑΘΜΙΑΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΜΕ ΚΥΡΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ : ΤΙΣ ΙΣΧΥΡΕΣ ΒΡΟΧΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΘΥΕΛΛΩΔΕΙΣ ΑΝΕΜΟΥΣ ΕΝΤΑΣΗΣ 8 ΜΕ 10 ΜΠΟΦΟΡ. ΧΙΟΝΙΑ ΘΑ ΠΕΣΟΥΝ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΟΡΕΙΝΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΚΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΜΕ ΧΑΜΗΛΟ ΥΨΟΜΕΤΡΟ (ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ ΥΨΟΜΕΤΡΟ 400 ΜΕΤΡΑ). ΠΑΝΤΩΣ ΑΠΟ ΑΡΓΑ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΑ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΣΧΕΤΙΚΗ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ. 

2. ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ (7-1-2012) ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ,ΤΗ ΘΡΑΚΗ ,ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ, ΤΙΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ΑΡΧΙΚΑ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑ ΜΕ ΧΙΟΝΙΑ ΣΤΑ ΟΡΕΙΝΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΕ ΗΜΙΟΡΕΙΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΚΑΙ ΒΡΟΧΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ ΣΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ, ΣΤΑΔΙΑΚΑ ΟΜΩΣ ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΘΑ ΕΞΑΣΘΕΝΗΣΟΥΝ. ΟΙ ΑΝΕΜΟΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΑΝΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΙ 7 ΜΕ 9 ΜΠΟΦΟΡ ΜΕ ΤΑΣΗ ΕΞΑΣΘΕΝΗΣΗΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ. Η ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΘΑ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙ ΑΙΣΘΗΤΗ ΠΤΩΣΗ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΣΕ ΧΑΜΗΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΗΜΕΡΕΣ. 
http://www.hnms.gr/hnms/greek/warning/warnings_html

Σήμερα στο ΡΟΔΙ

‎"Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει."
"Προπαντός όταν οι μέρες φαίνονται ατέλειωτες, είναι που αρχίζουν τα χρόνια να περνάνε γρήγορα."
"Μη βαδίζεις μπροστά μου γιατί μπορεί να μην σε ακολουθήσω. Μη βαδίζεις πίσω μου γιατί μπορεί να μη σε οδηγήσω. Βάδιζε πλάι μου και γίνε ο σύντροφός μου."
"Ανάμεσα στη δικαιοσύνη σας και τη μάνα μου, προτιμώ τη μάνα μου."
"Κατά τους Κινέζους, οι αυτοκράτορες που πλησιάζουν στο τέλος τους, εκδίδουν αναρίθμητους νόμους."
"Αυτός που απελπίζεται από την ανθρώπινη μοίρα είναι δειλός. Αυτός που έχει ελπίδες γι’ αυτήν είναι ανόητος."
ΑΛΜΠΕΡ ΚΑΜΥ-έφυγε 4/1/1960

Αγωγή ύψους 2 εκ. ευρώ φέρεται να κατέθεσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρος Πάγκαλος, κατά της εβδομαδιαίας εφημερίδας ''Παρασκευή & 13''. Ο Θ. Πάγκαλος ζητά 1 εκ. ευρώ από τον Αιμίλιο Λιάτσο και το ίδιο ποσό από τον Σπύρο Σουρμελίδη, για το ''αφιερωμένο'' εξώφυλλο της...
ΑΓΩΓΗ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ

ΈΛΕΟΣ!!!

Σε "Άνθρωπο της χρονιάς" για το 2011, ανακηρύττει τον Έλληνα πρώην πρωθυπουργό και σημερινό πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Γιώργο Παπανδρέου, το γνωστό αυστριακό εβδομαδιαίο πολιτικο-οικονομικό περιοδικό "Προφίλ" στο τεύχος του που κυκλοφόρησε χθες, Δευτέρα, δημοσιεύοντας και συνέντευξη του Έλληνα πολιτικού, στην οποία ο Γ. Παπανδρέου επιρρίπτει βαριές ευθύνες στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την ελληνική κρίση.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του, με τίτλο: «Γιώργος Παπανδρέου: Κοίταξα την καταιγίδα κατάματα!».

Την πρώτη ερώτηση έθεσε ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου προς τους δημοσιογράφους Gunther Müller και Robert Treichler:

 Γ. Παπανδρέου: Γιατί με επέλεξε το Profil «Άνθρωπο της χρονιάς»;

Profil: Όποτε δημοσιοποιούνταν κακές ειδήσεις το 2011, βλέπαμε εσάς. Η Ελλάδα και μαζί της εσείς ήσαστε στο επίκεντρο του προβλήματος.

Ο Παπανδρέου συμφωνεί. Έτσι θυμάται το 2011. (σημ. περιοδικού).

Profil: Αν διαλυθεί η ευρωζώνη, θα διαβάζουμε κάποτε στα βιβλία της ιστορίας ότι όλα ξεκίνησαν στην Ελλάδα, ότι η Ελλάδα είναι υπεύθυνη. Συμφωνείτε;

Γ. Παπανδρέου: Στην Ελλάδα άρχισε η σημερινή κρίση, αυτό ισχύει. Προκλήθηκε από το φόβο των αγορών και τα διαρθρωτικά λάθη του πολιτικού μας συστήματος – και της Ελλάδας και ολόκληρης της ευρωζώνης.

Profil: Αποδέχεστε ως πρώην π/θ της Ελλάδας την ευθύνη της χώρας;

Γ. Παπανδρέου: Βεβαίως και είμαστε συνυπεύθυνοι σε ό,τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή. Ταυτόχρονα η κρίση στην Ελλάδα αποκάλυψε πόσο αδύναμο είναι στην πραγματικότητα το οικοδόμημα της ευρωζώνης. Προσπαθήσαμε από κοινού να λύσουμε γρήγορα τα προβλήματα. Δυστυχώς συχνά εξετάζαμε πολύ επιφανειακά τον πυρήνα της κρίσης. Πιστεύω ότι τα βιβλία της ιστορίας θα γράφουν ότι η κρίση άρχισε στην Ελλάδα, αλλά ότι η Αθήνα δεν είναι το κέντρο της κρίσης.

Profil: Πότε είδατε για πρώτη φορά το χάος και αναγνωρίσατε ότι το πρόβλημα της Ελλάδας απειλεί ολόκληρη την ευρωζώνη;

Γ. Παπανδρέου: Αυτό έγινε το Φεβρουάριο του 2010, δηλαδή τρεις μήνες μετά τη νίκη μας στις βουλευτικές εκλογές. Τότε συνειδητοποίησα τον τεράστιο κίνδυνο και κατάλαβα: Αν δεν μπορούμε να ξεκαθαρίσουμε στις αγορές ότι η η Ε.Ε. προστατεύει τη χώρα μας από τη μαζική κερδοσκοπία, θα καταστραφούμε – και αυτό μπορεί να προκαλέσει ένα ντόμινο που θα πλήξει και άλλες χώρες.

Profil: Ξαφνικά δεν ήσαστε πια απλά π/θ της Ελλάδας, αλλά εκπρόσωπος ενός καταστροφικού προβλήματος ολόκληρης της ηπείρου.

Γ. Παπανδρέου: Το σύνθημα του προεκλογικού μας αγώνα το 2009 ήταν το εξής: «είτε θα πραγματοποιήσουμε μια αλλαγή πορείας, είτε θα βυθιστούμε». Βεβαίως ήδη γνώριζα ότι η Ελλάδα ήταν ο αδύναμος κρίκος της ευρωζώνης: υψηλό έλλειμμα, ελλιπής ανταγωνιστικότητα. Τότε δεν μας ήταν απολύτως σαφές πόσο υψηλό ήταν το έλλειμμα στην πραγματικότητα, καταλαβαίναμε όμως ότι η κατάσταση στη χώρα μας δεν ήταν καλή. Δυστυχώς οι αγορές δεν μας έδωσαν χρόνο ώστε να υλοποιήσουμε τις σχεδιαζόμενες μεταρρυθμίσεις.

Profil: Από την αρχή δεν είχατε καμία πιθανότητα;

Γ. Παπανδρέου: Οι αγορές είναι σαν μια αγέλη άγριων ζώων. Όταν εξαπλώνεται ο φόβος, οι αγορές βρίσκονται σε μια κατάσταση πανικού και κινούνται ανεξέλεγκτα. Αν δεν καταφέρεις να τις καθησυχάσεις, θα σε ποδοπατήσουν και θα σε σκοτώσουν.

Profil: Τις πραγματικές διαστάσεις της ελληνικής κρίσης τις συνειδητοποιήσαμε σχετικά αργά, γιατί η Αθήνα είχε παραποιήσει τα οικονομικά της στοιχεία ήδη κατά την ένταξή της στην ευρωζώνη. Αναλαμβάνετε την ευθύνη για αυτή την απάτη;

Γ. Παπανδρέου: Δεν συμφωνώ μαζί σας. Όταν γίναμε μέλος της ευρωζώνης το 2001, η δημοσιονομική μας κατάσταση ήταν πολύ καλύτερη από ορισμένων άλλων κρατών-μελών. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού ήταν χαμηλότερο του 3%, οι ρυθμοί ανάπτυξης ήταν υψηλοί. Τα προβλήματά μας εντοπίζονταν αλλού: η οικονομία μας δεν ήταν ανταγωνιστική, και δεν φροντίσαμε να επενδύσουμε σε ανταγωνιστικούς τομείς. Αντί αυτού, διατηρήσαμε τεχνηέντως μη ανταγωνιστικούς τομείς: ο δημόσιος τομέας διογκώθηκε χωρίς να υπάρχει λόγος.

Profil: Πώς όμως προέκυψε αυτή η έκρηξη του ελλείμματος που για καιρό δεν είχε συνειδητοποιήσει κανείς;

Γ. Παπανδρέου: Η προηγούμενη συντηρητική κυβέρνηση έκανε την Ε.Ε. να πιστέψει ότι το έλλειμμα ήταν 6%, ενώ στην πραγματικότητα ήταν 12% και ένα χρόνο αργότερα 15,9%. Μόνο τότε εφαρμόστηκαν τα ίδια κριτήρια με τα υπόλοιπα κράτη της Ε.Ε. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει σε αυτό το σημείο μέρος της ευθύνης. Η συντηρητική κυβέρνηση ψήφισε το 2004 ένα νόμο, σύμφωνα με τον οποίο οι δαπάνες εγγράφονται στον προϋπολογισμό το έτος κατά το οποίο γίνεται μια αγορά και όχι το έτος που πραγματοποιείται η παράδοση του υλικού. Αυτό ήταν καθοριστικής σημασίας για τις υψηλές αμυντικές δαπάνες της Ελλάδας. Αν για παράδειγμα αγοράστηκαν όπλα το 2002 και παραδόθηκαν το 2008, η αγορά αυτή επιβάρυνε εκ των υστέρων τον προϋπολογισμό του 2002. Πήγα στην Επιτροπή και ρώτησα γιατί –για το όνομα του θεού- αποδέχεται κάτι τέτοιο, όταν είναι ξεκάθαρο ότι παραβιάζονται οι κανόνες.

Profil: Ποια ήταν η αντίδραση;

Γ. Παπανδρέου: Δεν πήρα απάντηση.

Profil: Τί άλλο πήγε στραβά;

Γ. Παπανδρέου: Πολλά χρήματα δόθηκαν στη γεωργία, χωρίς να εκσυγχρονιστεί αυτός ο τομέας. Το αποτέλεσμα ήταν ότι οι αγρότες μας παρήγαγαν επιδοτούμενα προϊόντα, που μετά έπρεπε να καταστραφούν.

Profil: Τί περιθώρια είχατε ως π/θ της Ελλάδας; Είχατε καθόλου ελευθερία κινήσεων;

Γ. Παπανδρέου: Όχι. Δηλαδή, σε ό,τι αφορά τα συγκεκριμένα μέτρα στην Ελλάδα, βεβαίως. Όμως το εκάστοτε πλαίσιο το είχα διαπραγματευτεί προηγουμένως με τους Ευρωπαίους εταίρους.

Profil: Κυρίως είχατε να συνεργαστείτε με την Άνγκελα Μέρκελ και το Νικολά Σαρκοζύ. Πώς τα πηγαίνατε μαζί τους;

Γ. Παπανδρέου: Σε προσωπικό επίπεδο ήμουν πολύ ανοιχτός απέναντι και στους δύο.

Profil: Και αυτοί σε εσάς;

Γ. Παπανδρέου: Στην αρχή το μήνυμά τους ήταν σαφές: «Εσείς οι Έλληνες θα πρέπει να ανταποκριθείτε στις υποχρεώσεις σας, να ψηφίσετε το πακέτο λιτότητας και να εφαρμόσετε τις μεταρρυθμίσεις. Τότε οι χρηματαγορές θα αντιδράσουν θετικά».

Profil: Τί απαντήσατε σε αυτό;

Γ. Παπανδρέου: Είπα: «Αυτό που σχεδιάζετε είναι ένα ριψοκίνδυνο παιχνίδι πόκας».

Profil: Είχατε κάτι να αντιπροτείνετε;

Γ. Παπανδρέου: Η Ευρώπη θα έπρεπε από την αρχή να βάλει το όπλο πάνω στο τραπέζι και οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων θα έπρεπε να καταστήσουν σαφές ότι η Ελλάδα και κάθε μέλος της ευρωζώνης θα προστατευτεί σε κάθε περίπτωση από τη χρεοκοπία, με οποιοδήποτε κόστος. Η Ευρώπη έπρεπε να μας προστατεύσει καλύτερα, προς το συμφέρον και των άλλων κρατών.

Profil: Πώς εξελίχθηκε με το πέρας των μηνών η συνεργασία με τη Μέρκελ και το Σαρκοζύ;

Γ. Παπανδρέου: Ας το θέσω έτσι: Εγώ ήμουν εκείνος που κάθε μέρα κοιτούσα την καταιγίδα κατάματα. Αισθανόμουν συνεχώς την πίεση των αγορών και έπρεπε να την αντιμετωπίσω. Στην αρχή της κρίσης δεν γνώριζα πολλά για τα CDS και τους οίκους αξιολόγησης. Γι' αυτό συμβουλευόμουν πολλούς ειδικούς ανά τον κόσμο. Με τον τρόπο αυτό εμβάθυνα στο πρόβλημα. Αυτή την τεχνογνωσία προσπάθησα να μεταφέρω στους άλλους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων στην Ευρώπη, κάτι που ωστόσο δεν λειτούργησε.

Profil: Με άλλα λόγια η Μέρκελ και ο Σαρκοζύ δεν σας άκουγαν.

Γ. Παπανδρέου: Με άκουγαν μεν –δεν θέλω να τους κατηγορήσω- απλά είχαν άλλες απόψεις. Η Μέρκελ για παράδειγμα υπόκειται σε πιέσεις στη χώρα της. Ήταν από καιρό πεπεισμένη ότι πρόκειται για ελληνικό, ιρλανδικό ή πορτογαλικό πρόβλημα. Αυτό δεν συνετέλεσε απαραίτητα στην εξεύρεση λύσης.

Profil: Πού έγιναν τα σοβαρότερα λάθη; Στην Αθήνα, τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο;

Γ. Παπανδρέου: Είναι εύκολο να δείξουμε κάποιον με το δάχτυλο. Όλοι κάναμε λάθη.

Profil: Υπήρχε για σας κάποια καθοριστική στιγμή;

Γ. Παπανδρέου: Ναι. Όταν η Μέρκελ και ο Σαρκοζύ αποφάσισαν στην Ντοβίλ τον Οκτώβριο του 2010 ότι οι ιδιώτες που έχουν δανείσει χρήματα σε ένα κράτος, θα συμμετέχουν στις απώλειες. Αυτή η απόφαση προκάλεσε οριστικά πανικό στις αγορές. Από εκείνη τη στιγμή τα επιτόκια δανεισμού για την Ελλάδα εκτοξεύτηκαν και η κρίση έλαβε εκ νέου δραματικές διαστάσεις. Είχα προσπαθήσει να εξηγήσω στην Άνγκελα Μέρκελ ότι αυτή η απόφαση θα σήμαινε ότι η Ελλάδα θα πρέπει για τα επόμενα δέκα χρόνια να χρηματοδοτείται από την Ε.Ε. Μάταια.

Profil: Όταν ανακοινώσατε στις 31 Οκτωβρίου την πρόθεσή σας για διενέργεια δημοψηφίσματος για τη συμφωνία με την Ε.Ε., γίνατε εν μια νυκτί μισητός σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ήταν μια κίνηση πανικού;

Γ. Παπανδρέου: Κάθε άλλο. Η συζήτηση για ενδεχόμενο δημοψήφισμα γινόταν ήδη από τον Ιούνιο.

Profil: Γιατί δεν ενημερώσατε τη Μέρκελ και το Σαρκοζύ για την απόφασή σας;

Γ. Παπανδρέου: Ο Σαρκοζύ το ήξερε ήδη από καιρό ότι σκεφτόμουν το δημοψήφισμα. Είναι αλήθεια ότι εκείνη την ημέρα δεν ενημέρωσα αυτόν και τη Μέρκελ. Ωστόσο, εκ των υστέρων φάνηκε ότι ήταν μια συνετή απόφαση. Οδήγησε στη συνεργασία των κομμάτων στην Ελλάδα, κάτι που δεν συνέβαινε πιο πριν.

Profil: Ο πανικός έχει κυριεύσει προ πολλού και τους ίδιους τους Έλληνες. Πολλοί αποσύρουν τις καταθέσεις τους από τις τράπεζες.

Γ. Παπανδρέου: Εσείς τί θα κάνατε;

Profil: Αν ήμουν Έλληνας; Θα έκανα ακριβώς το ίδιο.

Γ. Παπανδρέου: Δεν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε.

Profil: Εσείς έχετε τα χρήματά σας σε ελληνικές τράπεζες;

Γ. Παπανδρέου: Ναι, όλα.

Profil: Είστε Σοσιαλδημοκράτης και δεν μπορέσατε να προστατεύεστε τους μικρομεσαίους από τα σκληρά μέτρα λιτότητας.

Γ. Παπανδρέου: Αυτό είναι σωστό.

Profil: Έχετε αποτύχει;

Γ. Παπανδρέου: Όχι. Παρόλο που οι περικοπές ήταν σκληρές, προσπαθήσαμε να είναι κοινωνικά δίκαιες. Το πρόβλημα ήταν να μειώσουμε το έλλειμμα με αυτή την απίστευτη ταχύτητα. Κάτι τέτοιο είναι εφικτό μόνο με περικοπές μισθών και συντάξεων. Οι αυξήσεις στη φορολογία αποδίδουν με πολύ αργό ρυθμό, κυρίως όταν οι διεφθαρμένες και αδιαφανείς αρχές διευκολύνουν τη φοροδιαφυγή. Φυσικά τα πακέτα λιτότητας ήταν ένα σκληρό χτύπημα για τους πολίτες. Όλα τα ΜΜΕ ήταν εναντίον μου, η αντιπολίτευση με χαρακτήρισε προδότη.

Profil: Φτάσατε στα όριά σας –ψυχικά και σωματικά- αυτό το χρόνο;

Γ. Παπανδρέου: Ευτυχώς κοιμάμαι πολύ καλά, ακόμη και σε δύσκολες περιόδους. Τρέχω και κολυμπάω συχνά. Επίσης σημαντικό είναι το πώς αξιολογεί κανείς το ρόλο του. Έχω βιώσει πολύ συχνά το πώς είναι να ασκείς την εξουσία. Ο παππούς μου και ο πατέρας μου ήταν πρωθυπουργοί, κι εγώ ο ίδιος υπήρξα πολλές φορές μέλος της κυβέρνησης. Κάποια στιγμή απομυθοποίησα την εξουσία. Ο παππούς μου αγωνίστηκε για την ελευθερία και έγινε τρεις φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας. Λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων, όμως, φυλακίστηκε έξι φορές, μία φορά παρά λίγο να εκτελεστεί. Ο πατέρας μου επίσης διετέλεσε τρείς φορές πρωθυπουργός, φυλακίστηκε δύο φορές από το στρατό, βασανίστηκε και αργότερα εξορίστηκε. Βίωσα σαν παιδί τη χούντα: Ένας στρατιώτης μου έβαλε το πιστόλι στον κρόταφο. Έτσι έμαθα πώς είναι να αλλάζουν τα πράγματα από τη μια μέρα στην άλλη. Ίσως γι' αυτό έχω μια πολύ φιλοσοφημένη θεώρηση της πολιτικής: Αγωνίζομαι μέχρι εκεί που μου επιτρέπεται.

Profil: Θυσιάσατε την καριέρα σας;

Γ. Παπανδρέου: Η πολιτική είναι πιο περίπλοκη. Έκανα αυτό που έπρεπε, ακόμη και αν σημαίνει ότι δεν θα επανεκλεγώ. Ήταν τιμή για μένα να υπηρετήσω την πατρίδα μου σε αυτή τη δύσκολη περίοδο. Η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι χρεοκοπημένη σήμερα. Αυτό το αποτρέψαμε και γι΄αυτό είμαι περήφανος.

Profil: Υπάρχει η πιθανότητα επιστροφής σας;

Γ. Παπανδρέου: Δεν το ξέρω.

Profil: Θα θέσετε ξανά υποψηφιότητα για το αξίωμα του πρωθυπουργού;

Γ. Παπανδρέου: Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι σύντομα θα γνωστοποιήσω τα μελλοντικά μου σχέδια.

Σταφίδες

Αυτές τις μέρες τις σκοτεινές και παγωμένες
τα Λόγια μας
τα Λόγια που ψιθυριστά λέμε στους Συντρόφους μας
πρέπει να μοιάζουν με τις σταφίδες που μοιράζονταν στην Κατοχή.
Ζαρωμένες σαν τις ελπίδες μας αλλά
Να δίνουν ζεστασιά, ενέργεια, κουράγιο
και μια Γλύκα τόσο - όση.
Να δίνονται με απλοχεριά στο Σύντροφο που κατάλαβε
χούφτα τη χούφτα να μοιράζεται η σταφίδα
απ΄το περίσσεμα της καρδιάς μας
ζωή να δώσει παραπέρα.
Στους εχθρούς μας οι Κουβέντες πρέπει να΄ναι καρφιά.
Κατευθείαν στην καρδιά να βρίσκουν το Θηρίο.
Αμείλικτα.
Αλλά όχι στον φίλο τα καρφιά, όχι στο Σύντροφο.
Σ΄αυτόν σταφίδες μέσα απ΄την ψυχή μας
και ίσως
ένα μικρό αμύγδαλο, ένα καρύδι μελλοντικής εξέγερσης να πρέπει.

Σοφία Λαμπίκη

Ανέστια τηλεθέαση

το Όνειδος
το Θέαμα
Η Υποταγή στην Κοσμική Πολιτική Φιλανθρωπία

Με τους άστεγους του Δήμου Αθηναίων συνέφαγαν χτες Παπαδήμος-Καμίνης-Καψής.
Οι άστεγοι τους υποδέχτηκαν με χειροκροτήματα και τραγούδησαν τα κάλαντα.
Ούτε ένας δεν τους έφτυσε στη μούρη

Πρέπει να βρει ένα νόμισμα η ζωή,του Θωμά Κοροβίνη

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΟ ΛΟΓΙΩΝ φιλοξενούμενοι της ελληνικής γης.
Αυτοί που την πονάνε πάνω απ’ τον εαυτό τους κι άλλοι που τη βλέπουν σαν προτεκτοράτο της χρηματιστηριακής τους ψυχοσύνθεσης.
Η πατρίδα μας είναι ένα φρούτο πεντάμορφο με σαρακοφαγωμένο το μέσα του, ένα διαμάντι έκπαγλο στο μάτι του ήλιου, είναι φυσικό που έπεσε στα χέρια τόσων ασύδοτων εμπόρων. Η ιστορία της είναι μια ατέλειωτη αλυσίδα κούρσους και διαγουμισμάτων. Μελετώντας φωτογραφίες του περασμένου αιώνα, βλέπεις στην άκρη του βλέμματος των λαϊκών ανθρώπων την ταραχή, στην απόληξη του χαμόγελου τη στιφάδα, αποκάλυψη αίσθησης μειοδοσίας και παράπονου, που σέρνουν πίσω τους παλιοκαιρίσια ντέρτια.
Καταλαγιάζοντας ο κουρνιαχτός του Εμφυλίου, προς το ’60, το ‘70 -παρά τις χούντες και τις τρικλοποδιές των Αμερικάνων-, κάνοντας κάπως τα κουμάντα του ο μέσος συμπατριώτης μας, άρχισε να ησυχάζει. Προχωρώντας ήμουν ανήσυχος. Πώς να δει προκοπή ένας λαός που το κρεσέντο της ευθυμίας του απογείωναν τα στρας των σκυλοπόπ αναψυκτηρίων; Και τον ιδεολογικό του μπούσουλα κανόνιζαν οι φιγουρατζίδικες ατάκες κάποιων εθνικών γελωτοποιών απ’ το γυαλί; Πού είχε πάει η μαγκιά μας, πού το φιλότιμο, πού τα μεγάλα verba της πολύχρωμης Αριστεράς του ’80, που ευαγγελίζονταν την ανατροπή του παντός;
Ως δάσκαλος, για τριάντα χρόνια μιλούσα στα παιδιά για τον έρωτα, προπαγάνδιζα τον θρίαμβο μιας Διαρκούς Άνοιξης του Σώματος και του Πνεύματος, που στην ανθοφορία της θα συνεργούσαμε όλοι οι αισθηματίες και οι αντάρτες της Γης. Ιδίως οι νεότεροι. Μαστίγωναν την ευκολία τους να υποβάλλουν σε μαρτύρια τους ήδη τιμωρημένους συνανθρώπους τους με λογής «αδυναμίες» και «κουσούρια». Να παρακολουθούν τη φορά της λαίλαπας του οικολογικού ολέθρου για ν’ αντιδράσουν. Ν’ αντιληφθούν ότι γεννήθηκαν σ’ έναν τόπο όπου αυτοί που εποφθαλμιούν τα μπερεκέτια του, αύριο θα ορίζουν τα πεπρωμένα τους.
Πώς να ακούσουν όμως; Είναι μοιραίοι ανάδοχοι μιας αυτιστικής κατήχησης που εκπορεύεται από τη συμπλεγματική αγωγή των ανασφαλών τους γονιών, παππούδων, δασκάλων και υπουργείων τους με στόχο τον ανταγωνισμό και την εξουθένωση του άλλου, που δεν τον βλέπουν ως συνάνθρωπο και συμπάσχοντα, αλλά ως άγριο αντίπαλο.
Κυλούσε ο χρόνος, με έσκαβε το ‘11 και με σιγοέλιωνε, καθώς όλο και γονάτιζε η πατρίδα, με το σπαθί των νέων Νιμπελούγκεν να επικρέμαται στο σβέρκο της και να το ακονίζουν άτσαλα ξεπουλημένα χέρια ομογενών ταγών. Περίλυπος και αδιέξοδος μέρα την ημέρα παντελώς. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα μιας καταχθόνιας θλίψης που τα σκέπαζε όλα γύρω, πυκνώνοντας ολοένα σαν επιθετική ομίχλη, επέπρωτο δυο πολύτιμες ψυχές, ο Ρασούλης με ακαριαία απόδραση κι ο Παπάζογλου μετά από μαρτυρικό οδοιπορικό, να περάσουν στο επέκεινα. Έμεινα εκεί, απαρηγόρητος. Αχ, πατρίδα, πατρίδα, σαν όλα να γκρεμίζονται γύρω μου. Νιώθω σαν αηδόνι στο κλουβί. Αναπόδραστο θηρίο στον λάκκο. «Σύντροφε ανακριτά», τι με διώκεις, θα ’λεγε ίσως ο Άρης Αλεξάνδρου. Βλέπω παλιόφιλους αποθηριωμένους, πρώην μακαντάσηδες φλωροκοπανιστούς, γυναίκες καρπερές νυν κλώσσες. Ασουλούπωτες νοικοκυρές παραπατούν με βήμα αλαφιασμένο, με παντόφλες παράταιρες και στο βλέμμα τους μεστή η αλλοφροσύνη. Στον ύπνο μου έρχεται η μάνα μου δυναμιτίζοντας ναρκωμένες τύψεις. «Ξύπνα, ξύπνα», με σκουντάει. «Μικραίνει ο κόσμος», θαρρείς.
Συλλογιέμαι τρόπους ομαδικής αντίδρασης, μεθόδους ανασύστασης νέου ΕΑΜ. Τι κάναμε στα καφενεία και στις ταβέρνες τόσον καιρό; Βραχνάδες στα κυνηγημένα μου ενύπνια, κονδυλοδίαιτοι γορίλες και κρατικοδίαιτοι δράκοι με ζώνουν. «Τα όνειρά μας θα γίνουν οι εφιάλτες σας», έγραψε ένας σπουδαστής στο ντουβάρι. Ξεσκονίζω παλιά κιτάπια. Σκαλώνω σε λατρεμένες ρήσεις ποιητών. «Πρέπει να βρει ένα νόμισμα η ζωή», λέει ο Ελύτης. «Δεν ξέρω τι θα κάνετε εσείς, εμείς θα ζήσουμε», μου δήλωσε μια εικοσιδυάρα. «Θέλουμε να ζήσουμε», μου φωνάζει άλλος νεαρός φίλος. Νιώθω ότι δεν μπορώ να προβώ στα δέοντα.
Για πρώτη φορά είμαι σαν χωρίς συντρόφους. Σκατά. Μποκ. Μα, κάτι με γυρίζει πίσω. Τον περασμένο Γενάρη είχα φυτέψει μια μικρή μυρωδάτη βάγια. Φέτος πήρε δυο μέτρα και στην αγκαλιά της φώλιασε μια πλουμιστή τρυγόνα. Στα βράχια της Ευθαλούς στη Λέσβο και στις καταραχιές του Ψηλορείτη επιμένει ακόμα ο αμάραντος, με πιο σπάταλη, λένε, παρά ποτέ την απλωσιά του. Θ’ αναθαρρήσουμε. Δεν είναι εύκολο, βέβαια, οι θιασώτες του Φραπεδιστάν να στήσουν στον τοίχο τους πραγματικούς ενόχους και να κάνουν το άλμα πάνω απ’ την άκρα σαπίλα για να σταυρώσουν την ιστορική αδικία. Ίσως το ‘12 να μιλήσουν νέες γενιές, με νέα λαλιά. Και νέες πράξεις, προπαντός. Δεν βολεί οι δισέγγονοι των ξετσίπωτων κοτζαμπασαίων να βγαίνουν πάντα λάδι. Και να μας πίνουν αιωνίως το αίμα. Κάτι θα γίνει! Μέσα στις στάχτες του κολασμένου Μεσαίωνα σιγοψήθηκε το αυγό της παραδείσιας Αναγέννησης. Ελπίδα! Ουμίτ!
«Όχι, σύντροφε ανακριτά», δεν θα ενδώσω. Ναι, Οδυσσέα, αγαπημένε, «πρέπει να βρει ένα νόμισμα η ζωή». Και θα το βρει.

U2 New Year's Day (Studio)