Την κατάργηση της δεύτερης ανάγνωσης των νομοσχεδίων για να επιταχυνθούν οι διαδικασίες, ζήτησε η κυβέρνηση. Για ακόμη μεγαλύτερη ταχύτητα, προτείνω την καθιέρωση του αναλφαβητισμού. Και αν δεν δουν βελτίωση, μπορούν να καταργήσουν και την Βουλή. Στις δικτατορίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα.

Στο παράθυρο το διπλανό μου, φέρανε τον αδελφό μου

Ο Παντελής Καψής, πρώην διευθυντής της εφημερίδας «Τα Νέα για πόσο ακόμα θα γλιτώνουν το λουκέτο;», αναλαμβάνει τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου, μετά από απόφαση του Σταύρου Ψυχάρη με την οποία συμφώνησε ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος.
Μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση δεν είχε επίσημο εκπρόσωπο αφού δεν χρειάζεται, μιας και η κυβέρνηση δεν κάνει απολύτως τίποτα – για την ακρίβεια, κάνει ό,τι της λένε οι Βρυξέλλες και το ΔΝΤ.
Επίσης, ο Λουκάς Παπαδήμος δεν βγάζει άχνα, οπότε τι να πει κι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος; Ο Παπαδήμος δεν είναι άνθρωπος των λόγων αλλά άνθρωπος των έργων – σαν τον Μαυρογυαλούρο.
Άτυποι εκπρόσωποι αυτής της κυβέρνησης –αλλά και όλων των προηγούμενων- ήταν μέχρι τώρα οι τηλεδημοσιογράφοι του Mega και του ΣΚΑΪ, και ιδιαίτερα ο γοητευτικός αδερφός του νέου κυβερνητικού εκπροσώπου, Μανώλης Καψής• ας μην ξεχνάμε πως ο γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Βενζινοπωλών είχε χαρακτηρίσει στο δελτίο του Mega τον Μανώλη Καψή «γραφείο Τύπου» .
Τώρα ο Μανώλης Καψής θα μπορεί να παίρνει κάνα ρεπό, αφού στο δεξιό –όπως κοιτάμε την οθόνη- παράθυρο του Mega θα τον αντικαθιστά ο αδελφός του, και το παράθυρο θα παραμείνει στην οικογένεια Καψή, μέχρι να μεγαλώσει κάποιο από τα παιδιά τους και να το κληρονομήσει.
Η παρουσία του Παντελή Καψή στη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου κρίνεται απαραίτητη, αφενός για να πληρώνουμε εμείς το μισθό του και όχι ο Ψυχάρης –που έχει βαρέσει κανόνι-, και αφετέρου για να πάρει ο ΔΟΛ κάνα δάνειο από τις τράπεζες.

(Όταν βγουν τα δυο αδέλφια μαζί στο Mega, να φωνάξουν και τον πατέρα τους, τον Νέστορα της ελληνικής δημοσιογραφίας, Γιάννη Καψή. Θα είναι το δελτίο σαν οικογενειακή επιχείρηση. Σαν ταβέρνα. Η Τρέμη σερβιτόρα.)
http://pitsirikos.net/2011/12/%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B8%CF%85%CF%81%CE%BF-%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CF%80%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CF%8C-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CF%86%CE%AD%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CE%BD/

τα είπε όλα ο Μητσάρας

Ο Αλέξανδρος Μαβής από την Άνδρο, μέλος του Δικτύου Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου και ο συγγραφεας Γιάννης Μακριδάκης από την χτεσινή εκδήλωση-ενημέρωση που οργανώθηκε  από πολίτες που αντιτίθενται στην κατασκευή γιγαντιαίων αιολικών εργοστασίων στη Χίο

ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ

Δευτέρα 21 Νοέμβρη και το πρωινό μάθημα της Γλώσσας στην Στ΄τάξης σε δημοτικό σχολείο του Κερατσινίου ξεκινάει με την προκήρυξη των εργατών της Χαλυβουργίας.

«.... Ακούστε τη φωνή των χαλυβουργών.Ο αγώνας μας είναι και δικός σας.... Απεργούμε σαν μια γροθιά από τις 31 Οκτώβρη.  Διαλέξαμε το δρόμο της τιμής και της αξιοπρέπειας, υπερασπίζουμε το ψωμί και το μέλλον των παιδιών μας.

Δε γυρνάμε για δουλειά μέσα στη φωτιά και το σίδερο για 500 €. Απαιτούμε να επιστρέψουν στη δουλειά οι 34 απολυμένοι συνάδελφοί μας.... Νικήσαμε το φόβο, τους εκβιασμούς ,την απειλή της πείνας. Κατεβήκαμε σε απεργία. Είμαστε όρθιοι, είμαστε ήδη νικητές..... Οι βιομήχανοι στα γύρω εργοστάσια περίμεναν να έχουμε κουραστεί, να έχουμε πάει για δουλειά με σκυμμένο το κεφάλι....Αποδείξαμε ότι οι εργάτες έχουν αστείρευτη δύναμη.... Η νίκη των χαλυβουργών θα είναι μια μεγάλη νίκη για όλη την εργατική τάξη!....»

Η δύναμη του κειμένου των εργατών κεντρίζει τα συναισθήματα των παιδιών,παιδιών μιας κοινωνίας που βιώνει έντονα τη φτώχεια και την ανεργία.

Στη συνέχεια βρίσκουμε στο διαδίκτυο ενδιαφέροντα στοιχεία για το χάλυβα, τα εργοστάσια παραγωγής του και τα τεράστια κέρδη των ιδιοκτητών του.

Θυμόμαστε και το εξαιρετικό εκείνο κείμενο από το παλιό βιβλίο της Γλώσσας της Ε΄δημοτικού «Ένα δάκρυ για τον μπάρμπα-Τζίμη»

«…Νιώθω περηφάνια γιατί ,όταν το κάλεσε η στιγμή, έκανα το χρέος μου απέναντι στους συναδέλφους μου και βοήθησα να γίνει ευκολότερη και καλύτερη η ζωή μας ,κι αυτό είναι σαν να ‘βαλα κι εγώ ένα  λιθαράκι στο χτίσιμο καλύτερης κοινωνίας…»

Τα παιδιά συζητούν ,ρωτούν ,προβληματίζονται και συναισθάνονται αυτά που συμβαίνουν, τα νιώθουν πολύ κοντά τους.

Αποφασίζουν να ζωγραφίσουν μηνύματα αλληλεγγύης και τα οποία τώρα πια είναι εκτεθειμένα στον απεργιακό χώρο της Χαλυβουργίας στον Ασπρόπυργο.

Ο δάσκαλος της τάξης

   Στέλιος Φωκιανός

ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΗΔΗ 34 ΜΕΡΕΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ

Αμοιβαία τα αισθήματα

Ο Ήλιος με δόντια για πρώτη φορά στο θέατρο

Mετά την Αίγινα σύντομα και στην Αθήνα…

Όπως είχαμε προβλέψει οι περισσότεροι , μετά τους βρωμιάρηδες 'λαθρομετανάστες" που λερώνουν τις πόλεις μας έφτασε κι η σειρά των άστεγων βρωμιάρηδων -"τράβα βρες μια δουλειά ρε κοπρίτη"- που χαλάνε το χριστουγεννιάτικο γκλάμορους ντεκόρ των πόλεων μας και εξαφανίζονται από πλατείες δια της καμινείου μεθόδου "Ξηλώνουμε τα παγκάκια"
Να θυμίσω ότι αυτή η ευαγής τακτική είχε ξεκινήσει παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων της ντόπας και των υπερτιμολογημένων έργων με τα αδέσποτα της Αθήνας.
Κλιμακούται ο Ανθρωπισμός και ο Πολιτισμός των Δημάρχων μας.

Έλληνες σε ξενώνες λαθρομεταναστών στην Αυστραλία

Εφιάλτης το όνειρο της μετανάστευσης

Ένα πρωτοφανές κύμα μετανάστευσης, που όμοιό του είχε να γνωρίσει η Ελλάδα από τη δεκαετία του ’60, βρίσκεται σε εξέλιξη τον τελευταίο καιρό. 

Χιλιάδες Έλληνες φεύγουν αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο, μακριά από τους φόρους, τα χαράτσια, τις μειώσεις μισθών και την ανεργία. Όμως, η φυγή δεν είναι εύκολη υπόθεση και πολλοί συμπατριώτες μας καταλήγουν σε ξενώνες με τους ντόπιους να τους αντιμετωπίζουν σαν λαθρομετανάστες. 

Όπως αναφέρει σήμερα στο κύριο θέμα του το «Πρώτο Θέμα», μόνο τις τελευταίες 15 ημέρες, περίπου 1000 Έλληνες έχουν φθάσει στην Αυστραλία με τουριστική βίζα και προσπαθούν με κάθε τρόπο να βρουν μια δουλειά για να καταφέρουν να μείνουν στη χώρα. Όλοι τους έφυγαν κατά την περίοδο της μεγάλης πολιτικής αστάθειας, του προηγούμενου μήνα. Πολλοί ταξίδεψαν υπό καθεστώς πανικού, χωρίς να έχουν κάνει την παραμικρή προεργασία ή προετοιμασία. 

Ο γραμματέας της ελληνικής κοινότητας στη Μελβούρνη, Κ.Μάρκου προειδοποιεί τους επίδοξους μετανάστες, ότι η υπόθεση «Αυστραλία» δεν είναι εύκολη. «Όσοι μεταναστεύουν θεωρούν ότι ερχόμενοι στην Αυστραλία, θα βρουν αμέσως δουλειά. Κάνουν λάθος. Η εύρεση εργασίας είναι μία χρονοβόρα διαδικασία και χρειάζεται πολύ ψάξιμο». 

Πάντως, σύμφωνα με το δημοσίευμα, η κατάσταση θα γίνει ακόμη πιο δύσκολη, καθώς η κυβέρνηση της Αυστραλίας έχει δώσει οδηγία στην πρεσβεία στην Αθήνα, να περιορίσει δραστικά την έκδοση βίζας για Έλληνες πολίτες, ιδίως για όσους δεν μπορούν να τεκμηριώσουν το λόγο του ταξιδιού τους. 

Κάνει κύκλους η Ζωή....

ΠΑΝΩ ΑΠΟ 20.000 ΟΙ ΑΣΤΕΓΟΙ

 Μία πόλη κοιμάται στους δρόμους


Πρωτοφανείς διαστάσεις έχει πάρει το φαινόμενο των αστέγων στην Αθήνα και τα άλλα αστικά κέντρα. Σε 20.000 υπολογίζονται σήμερα οι άνθρωποι που κοιμούνται στον δρόμο, σε εγκαταλειμμένα σπίτια ή σε άδειες αποθήκες. Πολύ περισσότεροι βρίσκονται μόλις ένα βήμα πριν την τραγική αυτή κατάσταση. Νοικοκύρηδες, μόλις χτες, φτάνουν στην απόλυτη εξαθλίωση λόγω της κλιμακούμενης ανεργίας, των ανύπαρκτων ή συρρικνωμένων εισοδημάτων

Είναι ο Παναγιώτης, ο Λεωνίδας, ο Λάμπρος. Ανθρωποι του μεροκάματου. Κάποιοι με σπουδές, άλλοι με οικογένεια. Ελληνες "νοικοκυραίοι" που έμεναν στο νοίκι, ή πλήρωναν στεγαστικό. Η κρίση και η ανεργία τούς χτύπησε αλύπητα. Σήμερα είναι οι "νεο-άστεγοι". Η νέα γενιά του δρόμου...

"Ποτέ δεν μου είχε περάσει από το μυαλό ότι θα καταντήσω έτσι. Εχω κλάψει πολύ. Ειδικά στην αρχή, όταν κοιμόμουν σε παγκάκι στο Σύνταγμα. Είδες πώς τα φέρνει η ζωή"; Συναντάμε τον 47χρονο Λεωνίδα στον ξενώνα αστέγων της ΜΚΟ "Κλίμακα". Πριν απολυθεί, δούλευε στην οικοδομή σε συνεργείο 60 ατόμων. "Μείναμε όλοι χωρίς δουλειά". Εφτασε να μην μπορεί να πληρώσει το νοίκι του, 280 ευρώ για ένα δυάρι στην Καλλιθέα. Οι γονείς του έχουν πεθάνει. Δεν έχει παντρευτεί και δεν έχει κάνει οικογένεια. "Ευτυχώς τελικά. Το να βρεθείς άστεγος με αυτή την κρίση δεν είναι δύσκολο. Αν ζεις μόνο με το μεροκάματο και το χάσεις, τι θα κάνεις;".

Ο Λεωνίδας έχει δίκιο. Οι εκτιμήσεις των εμπλεκόμενων φορέων είναι αποθαρρυντικές. Ο δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων και πρόεδρος του Ιδρύματος Αστέγων, Γιώργος Αποστολόπουλος, κάνει λόγο για αύξηση 15% των αστέγων και των πεινασμένων σε σχέση με πέρσι και ενδείξεις για μεγαλύτερο κύμα τους τελευταίους μήνες, ενώ αυξάνεται το ενδιαφέρον για το Κοινωνικό Παντοπωλείο.

Η ΜΚΟ "Κλίμακα" λέει πως η αυξητική τάση του πληθυσμού των αστέγων κυμαίνεται από 20% ως 25%. Οι άνθρωποι της "Κλίμακας", που ασχολούνται πολλά χρόνια με τους άστεγους, εκτιμούν πως σε όλη την Ελλάδα οι άνθρωποι που κοιμούνται στον δρόμο, σε αποθήκες, εγκαταλελειμμένα κτίρια, ξενώνες κ.λπ. είναι περίπου 20.000, ενώ πολλοί περισσότεροι κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους. Ολοι, πάντως, οι εμπλεκόμενοι συμφωνούν πως εκτός από ποσοτική η διαφορά πια είναι και ποιοτική.

Το προφίλ των νέων αστέγων αλλάζει. Ανθρωποι που μέχρι χθες κάλυπταν έστω και οριακά τις ανάγκες τους, εξαιτίας της κρίσης βρέθηκαν ξαφνικά στον δρόμο

Το προφίλ τους
"Αλλάζει το προφίλ των ανθρώπων που διαβιούν στον δρόμο ή σε ακατάλληλες συνθήκες στέγασης. Ανθρωποι που μέχρι τώρα μπορούσαν, έστω και με δυσκολία, να καλύψουν τις καθημερινές ανάγκες βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση λόγω ανεργίας, χαμηλών ή ανύπαρκτων εισοδημάτων και αδυναμία στήριξης από την οικογένεια. Πρόκειται για άτομα παραγωγικών ηλικιών, νέοι με μισθούς 500 ευρώ, άνθρωποι που έχασαν τη δουλειά τους λίγο πριν από τη σύνταξη.

Σε σύγκριση με τον παραδοσιακό πληθυσμό των αστέγων έχουν μέτριο ως υψηλό μορφωτικό επίπεδο, δεν παρουσιάζουν προβλήματα ψυχικής υγείας, εξαρτήσεις ή προβλήματα παραβατικότητας", σημειώνουν οι ειδικοί της "Κλίμακας". Αλλά και ο κ. Αποστολόπουλος βλέπει στο Ιδρυμα Αστέγων νέους και ανθρώπους που ήταν κάποτε επιχειρηματίες να ζουν στην εξαθλίωση. "Εμφανίζονται με καμπαρντίνες, ακόμη και με λάπτοπ στο χέρι και ζητούν φαγητό και στέγη"...

Το ίδιο νυχτερινό σκηνικό. Μια κουβέρτα, ένα πρόχειρο στρωσίδι και μια γωνία σε έναν δρόμο για χιλιάδες ανθρώπων πού δεν έχουν που να στεγαστούν

Αυτό που θυμούνται οι νεο-άστεγοι είναι η πρώτη νύχτα στον δρόμο. Ο Λεωνίδας γύριζε σαν τρελός. "Μετά από πολλές ημέρες αϋπνίας, με πήρε ο ύπνος σε ένα παγκάκι στο Σύνταγμα. Οταν άνοιξα τα μάτια μου, ο κόσμος με κοιτούσε. Μου ήρθε μια ντροπή"...

Οι δρόμοι της απελπισίας
Εκαναν κρεβάτι τους το παγκάκι και το αυτοκίνητο

Οι ιστορίες των "νεο-αστέγων" μοιάζουν μεταξύ τους. Είναι ιστορίες ανεργίας, από ανθρώπους που εξαθλιώθηκαν μαζί με την κατάρρευση της οικοδομής και των άλλων παραγωγικών κλάδων της ελληνικής οικονομίας.

Ο Παναγιώτης περιγράφει την πρώτη του νύχτα στον δρόμο. Μία λέξη: φόβος

Ο 55χρονος Λάμπρος ήταν εργολάβος οικοδομικών εργασιών. Είχε σπίτι στο Κερατσίνι, αλλά το πούλησε για να σώσει τη γυναίκα του, που έπασχε από καρκίνο. Τα τελευταία 11 χρόνια μένανε στο νοίκι, σε ένα τεσσάρι στη Νίκαια. Από το 2008 οι δουλειές μειώθηκαν σημαντικά. Το 2009 η γυναίκα του κατέληξε και ο ίδιος δυσκολευόταν ήδη να πληρώσει τα 600 ευρώ του ενοικίου. Πέρσι τον Νοέμβρη νοίκιασε μια γκαρσονιέρα με 150 ευρώ.

"Ούτε αυτά δεν μπορούσα να πληρώσω. Εφτασα να μην έχω λεφτά ούτε για καφέ". Από τον περασμένο Φλεβάρη είναι άστεγος. Στην αρχή κοιμόταν στο αυτοκίνητό του. "Ντρεπόμουνα τον κόσμο στη γειτονιά και πάρκαρα σε απόμερα μέρη, όπως στο δάσος Χαϊδαρίου. Αλλά φοβήθηκα. Βρήκα ένα στενό στο Μεταξουργείο και έμεινα εκεί δυο μήνες. Σηκωνόμουν στις έξι το πρωί για να μη με βλέπουν". Τον συναντάμε στον ξενώνα της "Κλίμακας". "Εβλεπα τους αστέγους και τους λυπόμουν. Δεν το φανταζόμουν ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα πως θα βρεθώ κι εγώ στον δρόμο"...

Βρήκα ένα στενό στο Μεταξουργείο και έμεινα εκεί δύο μήνες. Σηκωνόμουν στις έξι το πρωί για να μη με βλέπουν, διηγείται ο Λάμπρος

Ο 46χρονος Γιάννης κοιμάται σε ένα Αουντι, που μένει παρκαρισμένο στην Κωνσταντινουπόλεως. "Εχω φοβηθεί πολλές φορές. Ερχονται διάφοροι, κλωτσάνε τις πόρτες". Μέχρι πέρσι νοίκιαζε τριάρι στον Κολωνό. Δούλευε ως ηλεκτρολόγος σε συνεργεία που έπαιρναν μεγάλα έργα και αργότερα ως οδηγός. Από το 2008 είναι στην ανεργία.

"Ο παπάς της ενορίας μας είχε γράψει πολύτεκνους και παίρναμε πέντε μερίδες φαγητό από το συσσίτιο. Τρώγαμε τις τρεις το μεσημέρι και τις δυο το βράδυ". Η γυναίκα του, λέει, τον εγκατέλειψε μαζί με τον γιο του τον Οκτώβριο του 2008, "επειδή δεν έφερνα χρήματα στο σπίτι". Πήγε σε εκκλησία στα Σεπόλια και ζήτησε βοήθεια. Ντρέπονταν στη δική του γειτονιά. Οι πιστοί έκαναν έρανο και πλήρωσε τα νοίκια που χρωστούσε. Στρίμωξε τα πράγματα και τη μοτοσικλέτα του ανάμεσα σε τέσσερα κόντρα πλακέ, στην πυλωτή ενός φίλου του και βγήκε στον δρόμο.

Το να βρεθείς άστεγος με αυτή την κρίση δεν είναι δύσκολο. Αν ζεις μόνο με το μεροκάματο και το χάσεις, τι θα κάνεις;, λέει ο Λεωνίδας

"Στον δρόμο γνώρισα ανθρώπους που μου πρότειναν να μπουκάρουμε σε μαγαζιά, να μου δώσουν όπλο, ναρκωτικά. Δεν είχα ποτέ τέτοιες συναναστροφές. Ημουν οικογενειάρχης. Εγώ δουλειά ζητάω. Δεν είμαι κλέφτης"...

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Από το Λονδίνο στους δρόμους της Αθήνας

Ο 45χρονος Παναγιώτης έχει σπουδάσει Διεθνείς Σχέσεις και Ευρωπαϊκές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο Hertfordshire στο Λονδίνο. Γύρισε στην Ελλάδα και αδυνατώντας να βρει θέση στο αντικείμενό του, δούλευε ως μάγειρας και αργότερα ως πωλητής σε εταιρεία ηλεκτρικών ειδών. Το 2006 πήρε ένα σπίτι 70 τ.μ. στα Ανω Πατήσια με δάνειο. Το 2008 έχασε τη δουλειά του. "Εκτός από 4ωρα σε τηλεφωνικά κέντρα, δεν έβρισκα τίποτε άλλο".

Οι δόσεις του δανείου άρχισαν να καθυστερούν. Κάποια στιγμή σταμάτησε και το επίδομα ανεργίας. Στις αρχές του 2010, έπειτα από πολλές απλήρωτες δόσεις, η τράπεζα του πήρε το σπίτι. "Το πρώτο διάστημα κοιμόμουν σε φίλους και μετά σε ένα εγκαταλελειμμένο στα Ανω Πατήσια". Οι γονείς του έχουν πεθάνει. Τα δύο αδέλφια του έχουν τις οικογένειές τους και τα δικά τους οικονομικά προβλήματα. Πώς ήταν η πρώτη νύχτα του στον δρόμο; "Γεμάτη φόβο. Δεν πρόκειται ποτέ να την ξεχάσω". Σήμερα κοιμάται σε ξενώνα αστέγων. "Το να κοιμάσαι στον δρόμο είναι σαν ζωντανός θάνατος. Γίνεσαι άγριο θηρίο".

ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΩΣΚΟΛΟΣ
ΦΩΤΟ: ΓΡ. ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Αντα Αλαμάνου
Υπεύθυνη Κέντρου Στήριξης Αστέγων της ΜΚΟ "Κλίμακα", Κωνσταντινουπόλεως 30, Κεραμεικός, 2103410462.

Η φτώχεια εξαπλώνεται
"Το φάσμα της φτώχειας εξαπλώνεται και το πρόβλημα των αστέγων είναι επίκαιρο όσο ποτέ. Οι σημερινοί νεο-άστεγοι είχαν ένα ικανοποιητικό επίπεδο ζωής. Δεν περίμεναν ότι θα αντιμετώπιζαν ακραία προβλήματα επιβίωσης. Η τεράστια αλλαγή τούς προκαλεί σοκ. Συχνά αποκρύπτουν την κατάστασή τους από την οικογένειά τους, επειδή ντρέπονται, ή για να μη γίνονται βάρος. Δεν συμφέρει ούτε το κράτος ούτε την κοινωνία να υπάρχουν άνθρωποι στο περιθώριο. Είναι απαράδεκτο να αντιμετωπίζεται ένα τόσο σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα μόνο με φιλανθρωπία. Το δικαίωμα στη στέγη είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο".

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63566622

Ιστορική αναγκαιότητα η ολική μας χρεοκοπία

Η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει.
Το ξέρουν άπαντες στον πλανήτη πλην των μισών Ελλήνων.
Αυτών που νομίζουν ακόμα ότι η Κρίση δεν θα τους ακουμπήσει ή ότι το Κακό θα περάσει με τις χορευτικές οικονομικές μανούβρες του διεθνούς φήμης μάγου Λουκά.
Ταυτόχρονα, το ευρωπαϊκό οικοδόμημα δείχνει να καταρρέει με μια μη αναστρέψιμη ταχύτητα.
Δύο διαφορετικές τροχιές της Οικονομίας που εφάπτονται πάνω απ΄τα κεφάλια μας.
Η χρεοκοπία της Ελλάδας και η κατάρρευση της Ευρωπαϊκής ενοποίησης μέσω του κοινού νομίσματος.
Αν κοιτάξουμε πρώτα το δάσος και γυρίσουμε προς τα πίσω θα ανακαλύψουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ενοποίηση ήταν μάλλον καταδικασμένη από την αρχή.
Διαβάζοντας τον λόγο που εκφώνησε το 1979 ο Κ.Καραμανλής επί τη εισόδω της χώρας μας στην ΕΟΚ θα διαπιστώσουμε ότι , σύμφωνα με τις αντιλήψεις της τότε εποχής, η Ευρώπη στηριζόταν σε 3 πυλώνες : τον ελληνικό πολιτισμό (προφανώς τον Κλασικό), το ρωμαϊκό Δίκαιο και τον Χριστιανισμό.
Η ενιαία Ευρώπη του σήμερα δεν είναι μια Ευρώπη Δικαίου ούτε και ο Χριστιανισμός αποτελεί την κυρίαρχη θρησκεία ή το συνεκτικό κρίκο των λαών της, όσο δε αφορά τον Κλασικό ελληνικό πολιτισμό αποτελεί πλέον μουσειακό κομμάτι για την Ευρώπη των Αγορών.
Κατά πώς φαίνεται Ευρώπη των Λαών δεν έγινε ποτέ παρά εξελίχθηκε η ενοποίηση σε ένα μόρφωμα που θυμίζει ιστορικά περισσότερο το Συνέδριο της Βιέννης που οδήγησε στην Παλινόρθωση του Παλαιού Καθεστώτος.
Επιπροσθέτως , η χρήση, βιαίως , του κοινού νομίσματος περισσότερο αποδόμησε παρά ενίσχυσε την ενότητα της Ευρώπης.

Η Ελλάδα βρέθηκε στην αγκαλιά της ΕΟΚ χωρίς να πληρεί ούτε τότε τις προϋποθέσεις τις κοινωνικές και πολιτιστικές , μπήκε σαν να λέμε «τιμής ένεκεν».
Η χώρα μας δεν έζησε τον Διαφωτισμό, δεν έτυχε της Εκβιομηχάνησης , ούτε ποτέ απέκτησε γνήσια Αστική Τάξη και Εργατικό Κίνημα αντίστοιχο των Ευρωπαίων.
Τον 1968 που ο πλανήτης σαρωνόταν από νέα κινήματα, η Ελλάδα τραγουδούσε το «Δελφίνι, δελφινάκι» του Καλαιτζή που άρεσε πολύ και στη σύζυγο του δικτάτορα.
Πολλοί ήλπισαν ότι η Ευρώπη θα εκπολιτίσει την Ελλάδα.
Δυστυχώς , σαράντα τόσα χρόνια στην Ευρώπη δεν άλλαξαν την καθημερινότητα και τη νοοτροπία του Έλληνα.
Μπορεί οι Νόμοι να ψηφίζονταν για να εναρμονιζόμαστε με το Κοινοτικό Δίκαιο αλλά τίποτε δεν εφαρμοζόταν.
Τα σκουπίδια εξακολουθούσαμε να τα πετάμε όπου νάναι, τα δάση μας τα καίγαμε και χτίζαμε αυθαίρετα, η Ισότητα των 2 φύλων έμεινε στα χαρτιά, στα επιδόματα και την ποσόστωση στα κομματικά ψηφοδέλτια, οι περιβαλλοντικές μελέτες πληρωνόντουσαν αδρά από τις επιχειρήσεις, τα κονδύλια για την Παιδεία μασουλήθηκαν δεξιά κι αριστερά, ο Πολιτισμός έγινε βιομηχανία επιχορηγήσεων οσφυοκαμπτών ατάλαντων, οι επιδοτήσεις για γεωργία και κτηνοτροφία με σύγχρονη αντίληψη πήγαν σε χέρια κουμπάρων και κομματικών, οι μειονότητες χρησιμοποιήθηκαν ως πρόσχημα για να φάμε κι άλλα λεφτά απ΄ τους κουτόφραγκους και γίναμε χειρότεροι γιατί λίγδωσε τ΄άντερό μας και δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα απ’ το να μοιράζεις τζάμπα λεφτά σε ακάματο και αμόρφωτο άνθρωπο.
Θριάμβευσε ένα τριτοκοσμικό λάιφ στάιλ με κοιλαράδες λαμόγια μπουζουκόβιους ή ξεπεταγμένες , άνευ αναστολών στο σεξ μοντέλες, κυράτσες των σαλονιών που στην βαρεμάρα τους βγάζαν έντυπα με οδηγίες για μπροκάρ καλύματα σαλονιών και μεταξωτές κυλότες πολυτελείας.
Και επειδή όλα τα κάναμε άριστα μας βάλανε οι Ευρωπαίοι και στο ευρώ.
Εκεί πιά ήταν που θριάμβευσε το βλαχομπαρόκ γκλαμουράτο της κατίνας και του κρατικοδίαιτου επιχειρηματία «εισαγωγαί-εξαγωγαί-οικόπεδα με δόσεις».
Φάγανε, φάγανε, φάγανε…

Αναπόφευκτη η συντριβή και η χρεοκοπία .
Μόνο οι τυφλοί ή φορούντες και την νύχτα πανάκριβα γυαλιά ηλίου δεν το είδαν να έρχεται.
Ευλογία πρέπει να φαντάζει η ολική χρεοκοπία της χώρας μας για τους Έλληνες που δεν μάσησαν , δεν τρούπωσαν ,δεν λαμόγιασαν , δεν ξεπουλήθηκαν για ένα εξοχικό και ένα φουσκωτούλι , γι΄ αυτούς που δεν πήραν μετοχοδάνειο, διακοποδάνειο, δάνειο για αυτοκίνητο, δάνειο , δάνειο…
Η ΟΛΙΚΗ χρεοκοπία όμως , όχι αυτό που συμβαίνει τώρα και που διασώζει αλλά και αμείβει αφού ξεπλύνει απ΄τις αμαρτίες τους όλα τα σιχάματα που μας οδήγησαν εδώ.
ΑΝ, αν ευτυχήσουμε να ζήσουμε μια τελειωτική χρεοκοπία θα μπορούμε να ελπίζουμε ότι:
Θα εξαφανιστεί συθέμελα το πολιτικό σύστημα που οδήγησε εδώ, που εξέθρεψε ό, τι πιο άρρωστο και διεστραμμένο έχει συμβεί εδώ και πολλά χρόνια.
Δεν θα υπάρξει Παραγραφή και επιτέλους θα υπάρξει Κάθαρση , μια Κάθαρση που δεν έλαβε χώρα ούτε μετά τον Εμφύλιο, ούτε μετά τη Δικτατορία όταν συνέχισε να κυβερνά ο ίδιος μηχανισμός της εκτροπής και του δοσιλογισμού.
Αν ζήσουμε την ολική χρεοκοπία θα κατακρημνισθούν στα Τάρταρα όλοι οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, καναλάρχες, εργολάβοι,και οι κολαούζοι τους τηλεαστέρες , δημοσιοκάφροι ,παρακοιμώμενοι και κωλαγλείφτες που γλείφουν τα κοκκαλάκια που τους πετάνε τ΄αφεντικά τους.
Και επιτέλους μπορεί να γλυτώσουμε κι απ΄τους μικροαστούς, τους νοικοκυραίους, αυτήν την άθλια σιωπηρή πλειοψηφία που άγεται και φέρεται, τους Ελληναράδες, τους τζάμπα μάγκες , τους φασισταράδες της καθημερινότητας που τσιμπήσανε το ψιχουλάκι τους και τώρα σκούζουν γιατί έφτασε η ώρα να περάσουν απ΄τον πάγκο του χασάπη.

Κάποιοι θα πούν :
-Μα θα πεινάσουμε , δεν θα παίρνουμε μισθό, σύνταξη , τα παιδιά μας δεν θα μπορούμε να τα ζήσουμε, καλός ο Παπαδήμος, ας του δώσουμε μια ευκαιρία , σκύφτε το κεφάλι και δουλέψτε με όσα σας δίνουνε , μην διαμαρτύρεστε , άστε τις απεργίες και τις καταλήψεις , και τις εκλογές τι τις θέλουμε; Μήπως οι άλλοι είναι καλύτεροι;

Μα και πάλι θα πεινάσεις ανθρωπάκι και θα σου έχουν πάρει οι ξένοι και την πατρίδα εσένα που είσαι Έλληνας στην ψυχή –όχι όμως τόσο όσο να στερηθείς το μισθό σου για χάρη της- και ανεμίζεις σημαίες στα μπαλκόνια σου στις εθνικές επετείους και δεν γουστάρεις και τους ξένους –αλλά όχι όλους τους ξένους ,οι Γερμανοί κι ο πρωθυπουργός Ράιενμπαχ καθόλου δεν σ΄ενοχλούν-, θα πεινάσεις , όσο κι αν κρύψεις το κεφάλι σου στην άμμο ή προσπαθήσεις να γλυτώσεις το τομάρι σου, η πείνα έρχεται σαν νομοτέλεια πιά.
Αν δεν μπορείς να το αντιληφθείς ή να αγωνιστείς φύγε απ΄ τη μέση Ελληνάκο και άσε τους υπόλοιπους να χρεοκοπήσουν με αξιοπρέπεια τουλάχιστον.

Η έρημος είναι ορθάνοιχτη μπροστά μας.
Κάποιοι άκουσαν τον ποιητή και έχουν πάρει νερό μαζί τους για το μέλλον που θα έχει ξηρασία.
Κάποιοι θα μείνουν πίσω, κάποιοι θα χαθούν στο δρόμο.
ΕΞΟΔΟΣ

Σοφία Λαμπίκη
26/11/2011

ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ ΣΕ ΣΤΟΛΙΣΜΟΥΣ.

Πιέστε τους Δημάρχους σας , φέτος, στο αποκορύφωμα της ύφεσης , να μην κάνουν ούτε έναν νυχτερινό χριστουγεννιάτικο στολισμό με γελοία αγγελάκια και καμπανούλες ξοδεύοντας τα ανύπαρκτα λεφτά των Δήμων.
Οχι στις δήθεν χαρούμενες γκλαμουριές που ούτε το ηθικό των ανθρώπων θα ανεβάσουν, μάλλον θα οδηγήσουν σε αυτοκτονίες,ούτε βέβαια την αγορά θα ενισχύσουν αφού δεν υπάρχει σάλιο.
ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ με το προβλεπόμενο κονδύλι στολισμών να πληρωθούν κομμένοι λογαριασμοί ρεύματος ανέργων ή να πληρωθούν ξενοδοχεία για τους άστεγους τις γιορτινές μέρες.
Άλλωστε αυτοί που έχουν τη δυνατότητα να γιορτάσουν θα το κάνουν στις Άλπεις ή στην Αράχωβα και όχι στο κέντρο των υποβαθμισμένων μας πόλεων.
Ας πάνε μαζί τους και οι κεφάτοι Δήμαρχοι.

Διπλή υποβάθμιση του Βελγίου από Fitch και Standard and Poor’s

Διπλή υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας του Βελγίου, κατά μία βαθμίδα από τους οίκους Fitch Ratings και Standard and Poor's. 

Η υποβάθμιση είναι από το ΑΑ+ στο ΑΑ, με αρνητική προοπτική. 

Είναι εκπαιδευμένος .Λέγεται Δεη-φάγος και είναι μπροστά απο τον μετρητή μου.Δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να έρθει να μείνει μαζί σου για λίγο...

Το βλέμμα του Γέροντα αγωνιστή

H δύναμη του ΒΛΕΜΜΑΤΟΣ και όχι του βολέματος.
Ο Μανώλης Γλέζος εξερχόμενος από τα δικαστήρια όπου πήγε να καταθέσει ως μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη των συνδικαλιστών της ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ και πολιτών.
Δείτε πώς κοιτά τον Ματατζή...